بسم الله الرحمن الرحيم
زندگينامه شهيد قاسم آزاديان : شهيد قاسم آزاديان فرزند محمد علي به سال 1336 در روستاي کنکان از توابع بخش فدشکويه شهرستان فسا در خانواده اي مذهبي و پاک نهاد چشم به جهان گشود ، سنين کودکي را در کنار بچه هاي پاک و بي آلايش روستا با مشکلاتي بسيار از لحاظ رفاهي طي نمود سپس براي کسب علم و دانش وارد دبستاني واقع در زادگاهش شد روزها پس از تعطيل شدن مدرسه بلافاصله عازم صحرا مي شد تا با تلاش در امر دامداري و کشاورزي در کنار بزرگترها بتواند امرار معاش خود و خانواده را بنمايد و شبها در زير فانوس به انجام تکاليف و خواندن درس مي پرداخت تا اينکه موفق گرديد دوره شش ساله ابتدايي نظام سابق تحصيلي را پشت سر گذارد اما براي ادامه تحصيل به دليل نبودن دبيرستان در روستاي محل زندگي با مشکلات عديده اي روبرو شد از جمله اينکه مي بايست همه روزه مسافت بين روستا تا شهرستان فسا را طي مي نمود ، که تحمل ، آن در فصل زمستان و بارندگي کاري بس دشوار بود لذا به ناچار روستا را ترک کرده و به شهرستان فسا مهاجرت نمود و چون از لحاظ مالي در تنگنا قرار داشت بالاجبار روزها را به حرفه جوشکاري و شب ها را به ادامه تحصيل مشغول شد پس از چندي بنا به درخواست يکي از برادرانش که در کرمانشاه شاغل بود وي نيز بدانجا عازم شد اما پس از يک سال مجدداً به فسا بازگشته و در خانه اي اجاره اي با پشتکار و علاقه شديدي که نسبت به درس داشت مدرک پايان دوره متوسطه را با موفقيت کسب نمود و تصميم به تشکيل خانواده و عمل به سنت پيامبر بزرگوار اسلام گرفت . پس از ازدواج مشکلات گذراندن امورات زندگي وي را به شدت تحت فشار قرار داد که اين بار راهي شهرستان جهرم شد که در آن جا نيز موفقيت چنداني در خلاصي از فقر مالي کسب نکرد و با مشکلاتي دو چندان به شيراز نمود و در اين شهر با پرداختن به کار کارگري خود را مشغول مي سازد و در اين راستا موفق مي شود در سايه تلاشي بي وقفه و شبانه روزي خانواده را در رفاهي نسبي قرار داد که باعث شادماني و رضايت وي و خانواده اش بود . اما اينها همه تلاشهايي است که در جهت گذراندن امورات روزمره زندگي داشته ولي در خصوص اعتقادات و اخلاق و کردارش همين بس که او به حقيقت فردي مومن ، متقي و پرهيزگار بود. به گونه اي که قلم عاجز و زبان از گفتن آن همه خصائص نيکويش الکن است . او فردي بود مقيد به فرائض اسلامي و ديني با چهره اي مظلوم ، ساده و قلبي سرشار از عشق به معبود و مخلوق ، داراي اخلاقي اسلامي ، اعمالي صالح و بي ريا و براي کساني که با او نشست و برخاستي هر چند کوتاه داشتند نيازي به بازگويي نيست که کمتر کسي را مي توان يافت که در سلام کردن از او پيشي گرفته باشد ، از عاشقان اباعبدا... الحسين (ع) بود ، نسبت به انجام عبادات و فرائض ديني خصوصاً نمازهاي يوميه بسيار حساس و کوشا بود و خود مبادرت به تشکيل جلسات ديني ، مذهبي و يا شرکت در اين مجالس مي نمود و با توجه به اخلاق نيکويي که داشت مورد احترام همگان بود ، همچنين همگان نيز مورد احترام او بودند . پس از پيروزي انقلاب اسلامي در سال 1357 و تحولات عظيمي که در جامعه اسلامي آن روز به وجود آمد شهيد قاسم آزاديان با زمينه هايي که از آئين اسلام ناب محمدي (ص) در وجودش شعله مي کشيد فعالانه در جهت خدمت به انقلاب برخاست و همواره سعي بر آن مي نمود که خدمت به محرومين و مستضعفين را در سرلوحه کار خود قرار دهد ، ياران انقلاب را با صميميت بسيار دوست داشت ، از پشتيبانان و ارادتمندان به ولايت و نسبت به افراد بي تفاوت و ضد انقلاب بيزاري مي جست و از خداوند طلب مي کرد: آنان را به راه راست هدايت فرمايد . شهداء را بسيار ارج مي نهاد و نسبت به مقام والاي آنان نزد خدا غبطه مي خورد لذا سعي داشت در جهت خدمت به اين خانواده هاي عزيز گامي بردارد و براي آخرت خود توشه اي برگيرد ، از اين رو ابتدا در 3/10/1360 وارد بنياد شهيد انقلاب اسلامي شيراز شد و به عنوان نماينده بنياد شهيد در يکي از بيمارستان ها به کمک مجروحين و مصدومين جنگ تحميلي شتافت همت در کار و اخلاص در ايمان و صداقت در اعمال و کردار او براي يکايک همکارانش به عنوان معيار يک انسان پاکباز به صورت الگو در آمده بود مي ديديم و مي شنيديم که گفتار امام عزيز را آويزه گوش قرار داده و خدمت در بنياد شهيد و خدمت به شهداء و خانواده آنها را خدمت به نبي اکرم (ص) مي دانست و با اين هدف از هيچ گونه کاري ابايي نداشت يکي از خصوصيات اين نهاد برخاسته از بطن مردم اين است که هيچ کس در هيچ رده اي برتري نسبت به ديگري ندارد و همه خدمتگزار شهداء هستند و خواهند بود ، لذا مدتي بعد در قسمت حفظ نگهداري اشياء شهداء و تحويل يه خانواده هاي اين عزيزان به فعاليت پرداخت ، در حفظ و نگهداري اين گونه وسايل نهايت تلاش و کوشش را مي نمود و به عنوان امانت داري مؤمن اشياء و البسه شهداء را پاس مي داشت تا اينکه ستاد برگزاري مراسم شهداء سازماناً و به ظاهر از بنياد شهيد جدا گرديد و در مکاني ديگر به فعاليت خود ادامه داد و شهيد قاسم آزاديان به عنوان فردي متعهد و وفادار ستاد را در انجام امورات محوله خود ياري داد تا اينکه در اواخر عمر پر برکتش در سمت معاونت ستاد در راستاي هدف مقدس خود به همان اخلاق نيکو و چهره بشاش به کار خود ادامه داد و بدون اينکه کوچکترين تغييري در روش و منش او ديده شود . آري او با هدفي مقدس و با نيتي پاک پا به اين مکان مقدس گذاشت و از همان اوان سرانجام خود را با چشم بصيرت خويش مي ديد و همواره براي رسيدن به آن روز شماري مي کرد و در صدد بود که به عهد و پيمان خود با شهداء جامه عمل بپوشاند در تاريخ 12/11/1366 به دنبال فرمان امام عزيز مبني بر حضور تمام عيار جوانان در جبهه ، موقعيت را مناسب ديد و با قلبي مملو از عشق و صفا همراه با کاروان ويژه يوم ا... 12 بهمن که در سالگرد در هم پيچيده شدن طومار طاغوت و طاغوتيان و مدفون شدن در اعماق دره هاي تاريخ صورت مي گرفت ، در غالب طلايه داران کاروان حضرت زهرا (س) عازم جنوب کشور گرديد . حدود يک ماه در منطقه گتوند مراحل آموزش رزم کوهستان را طي ، سپس به منطقه عملياتي شلمچه اعزام شد پس از 20 روز استقرار در اين مکان ، ناگاه فتحي نو بدست سپاهيان توحيد در غرب توسط رزمندگان اسلام تحت عنوان عمليات والفجر 10 بدست آمد ، پيشروي قابل توجه سپاهيان نور در اين عمليات ، رژيم بعثي عراق را بر آن داشت تا با جمع آوري نيروهاي درمانده خود به گونه اي مفتضح دست به تکي نافرجام زند که در اين راستا نيروهاي اسلام براي در هم کوبيدن کفار متجاوز به منطقه گسيل مي شوند . شهيد قاسم آزاديان در شب سال نو همراه با گردان امام سجاد (ع) عازم مريوان مي شوند و پس از مجهز شدن راهي خط پدافند شده و سرانجام در صبحگاه 4/1/1367 در تپه ريشن در منطقه خورمال عراق پس از رويارويي با دشمن و ايثار و از خودگذشتگي بسيار در ميدان مبارزه بر اثر انفجار انبار مهمات از سوي بعثيون کافر عاشقانه به نماز عشق ايستاد و شهادت را با آغوشي باز پذيرا گشت و با قامتي به بلنداي تاريخ به سوي ملکوت اعلي عروج نمود . و پيکر پاک و مطهر اين شهيد بزرگوار پس از انتقال به شيراز در تاريخ 18/1/1367 طي مراسمي با شکوه از مقابل ستاد برگزاري مراسم شهداء تشييع و در گلزار شهداي اين شهر به خاک سپرده شد . روحش شاد و راهش پر رهرو باد .