بسم الله الرحمن الرحيم. اينجانب عبدالمحمد دينکاني فرزند مرحوم حاج شعبان از روي هوش و عقل خود اين وصيت نامه را مي نويسم اينک که در تاريخ هفتم بهمن ماه يکهزار و سيصد و شصت و يک به اميد خداوند بزرگ عازم جبهه حق عليه باطل مي باشم در حضور فرزندانم وکيل و وسيع در غياب خودم عيالم مادر محمد بنام صديقه دينکاني فرزند حاج حمزه قرار داده ام و منزل مسکوني که در آن سکونت دارم و با کليه وسايل در منزل و باغ جاباتلا که متصل به منزل مي باشد براي محمد و مادرش صديقه مي باشد و هيچکدام از اولادانم حتي از اين خانه و وسائلي موجود در آن و باغ ذکر شده ندارند و زمين خانه حجاب مال خودش مي باشد و بقيه اموال عنداله و عندالرسول بايستي بين همه آنها تقسيم گردد و پولي که براي مکه داده ام چنانچه به اميد خدا برگشتم خودم استفاده مي نمايم و اگر بر نگشتم عيالم بنام صديقه با هر کسي که خواست برود و مبلغ سي هزار تومان از دامادم بنام حسينقلي طلب دارم و مبلغ چهل هزار تومان از دامادم مرتضي طلب دارم و ده هزار تومان از ابراهيم فرزند حاج حمزه طلب دارم و ده هزار تومان از مادر کرامت طلب دارم بدهي اينجانب از حاج درويشعلي پنج هزار تومان و در بانک مبلغ هزار تومان در دفترچه ام بيشتر نمي باشد و هر کس بخواهد از اظهارات من در اين وصيت نامه اختلاف بياندازد از نفرين خدا و رسول گرفتار باشد. چنانچه برنگشتم مبلغ پانزده هزار تومان خرجم کنيد و ده هزار تومان برايم نماز و روزه بخريد و همه اختيارات به مادر محمد بنام صديقه واگذار مي گردد ضمناً باغي که به عبدالحميد قصرالدشتي داده ام بعد از پنج سال تقسيم و نصف آن متعلق به خودش مي باشد و نصف ديگر متعلق به اينجانب است. و زمين که به حسينعلي داده ام به صورت غاري و مالکي مي باشد و 350 متر از سهميه مادري در باغچه دارم.