در کوار با هم مدرسه مي رفتيم هميشه به پدر و مادرشون احترام مي زاشتن به زمين کشاورزي به کمکشون مي رفتن از طرف اين که ما پسر عمو دختر عمو بوديم به همين منوال عموم گفت بايد دختر برادرم بگيري ديگه اونم قبول کردن گفتن اشکالي نداره اون موقع يه 18 ساليشون بود يک سال طول کشيد که نامزد بوديم و آشنا شديم اينا يک سال طول کشيد و بعد ازدواج کرديم قبل از اين که ازدواج کنن داخل سپاه بودن بعد گفته بودن بايد متأهل باشين بعد ازدواج کرد يک بار نه ماه در جبهه يک بار 6 ماه به مرور زمان رفتن و بر مي گشتن بچه اولمون سال 64 به دنيا اومد دخترامون يکي شون وقتي شهيد در جبهه بود به دنيا اومد اون موقع برامون مشکل بود و ما مي ساختيم يک در جبهه بودن و وقتي اومدن مرخصي 9 ماه در جبهه بودن موقعي اومدن مرخصي ما منزلمون کوار بود زير پوشش باخودشون اورد بودن لباسش با خودش اورده بود گفت اين لباسام شسته بوديم گذاشتيم رو طناب خمپاره خورده داخلش يک دفعه از جبهه اومده بود شيراز آشناها گفته بودن دختر گيرت اومد خيلي خوشحال بود چون فرزند دختر زياد دوست داشتن . زياد در جبهه بودن فعاليت زياد داشتن در جبهه يک بار که هم شيميائي شده بودن دوستانش اورده بودنش بيمارستان در منطقه سردشت کردستان شيميائي شده بودند انتقالش داده بودن شيراز و بعد از خوب شدن دوباره رفتن جبهه . قبل از شهادتش خواب ديدم گفتم چرا بچه ها رو تنها گذاشتي مي خواي بري وايساد گريه کرد من گريه کردم خودش هم گريه کرد بعد موقعي که هم مي خواست بره بيمارستان پايگاه بود منزلمون داداشم مي خواست ببرتش گفته بود مي خوام برم با بچه هام خداحافظي کنم بعد اومد خداحافظي کنه گفت حلالم کنين بعد بليط داشتن با هواپيما مي خواستن برن تهران به خاطر شيميائي بودن . يک بار يکي دو سال بعد از شهادتشون خواب ديدم با لباس سياه اومدن منزلمون گفت با بچه ها کار دارم گفت اومدم بچه ها رو ببينم گفتم بعد بچه ها رو که ديد خيلي خوشحال شدن گفتن دلم براي بچه ها تنگ شده لباس سياهي پوشيده بود . در تاريخ 15/9/72 در بيمارستان ارتش تهران به دليل جانبازي 70% به شهادت رسيد .