بسم الله الرحمن الرحيم
زندگي نامه شهيد محمد کاظم رحمانيان
شهيد محمد کاظم رحمانيان در سال 1340 در خانواده اي مذهبي در شهر جهرم به دنيا آمد شهيد پس از گذراندن دوران طفوليت به تحصيل پرداخت تحصيلات ابتدائي و راهنمائي را با موفيت به تحصيل مشغول شد ولي چون او علاقه شديدي به شغل فني و مکانيکي داشت ترک تحصيل کرده و به کار مکانيکي مشغول شد حتي در دوران تحصيل هم صبح ها به مدرسه مي رفت و عصرها در تعميرگاه مکانيکي کار مي کرد شهيد رحمانيان به علا علاقه زياد به خدمت مقدس سربازي پيش از آن که او را احضار کنند داوطلبانه خود را معرفي مي کند و به سربازي مي رود او خدمت به کشور جمهوري اسلامي را افتخار خود مي دانست.در تاريخ 20/10/1359 براي انجام وظيفه به کرمان اعزام شد مدت نه ماه و نيم در کرمان در طي خدمت کمتر به مرخصي مي آمد.فقط در اين اواخر بود که چند روزي براي خداحافظي به مرخصي آمد.او به تمام معني پاک شده بود و نور شهادت در او دميده شده بود.دعاي او هميشه شعار خدايا،خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگه دار بود.و براستي که يک مجاهد راه خدا بود از جان و مال و دلبستگي هاي خانه پاک شده بود هميشه به مادرش مي گفت مادر براي من دعا کن تا من شهيد بشوم او در آن چند روزي که به مرخصي آمد رو به قبله ايستاده بود و دعا مي کرد که خدايا آيا مي شودکه من در راه تو کشته شوم؟مادرش به او مي گفت مادر جان من که در راه اسلام کاري انجام نداده ام لااقل اميد است که تو بتواني براي اسلام خدمت کني محمد کاظم از زمان کودکي بچه بسيار فعال و داراي جنب و جوش بود.از ويژگي هاي اخلاقي او:عشق به اسلام و شهادت بود او مي دانست که شهادت است که در قيامت قيمت ندارد او براي يکي از دوستانش تعريف کرده بود که بهشت و جهنم را در خواب ديدم و من را به بهشت فرستادند.تا اين که داوطلبانه راهي جبهه حق عليه باطل شد و با صداميان آمريکائي به جنگ پرداخت و در حدود دو ماه در جبهه عليه مافران جنگيد.او هميشه وعده شهادت را به مادرش مي داد و به او مي گفت مادر جان نمي داني که اگر کسي شهيد شود او را به کجا مي برند اولين قطره خون شهيد که ريخته مي شود تمام گناهانش ريخته مي شود از خصوصيات اخلاقي او اين بود که هر کجا مي ديد کسي هست و احتياج به کمک دارد به ياري او مي شتافت و به او کمک مي کرد بيشتر اوقات را وقف کار کرده بود در دوران سربازي دوستانش به او گفتند چرا به مرخصي نمي روي؟در جواب آنها مي گفت چرا به مرخصي بروم من مي خواهم خدمت کنم چون مي دانست که در اين موقعيت خدمت واجب است.نحوه به شهادت رسيدن او چنين است:در سنگر ديده باني بوده و به او گفتند که نگهباني شما تمام است و مي توانيد به استراحت بپردازيد که او در جواب مي گويد که من تا اين صداميان را نابود نکنم از سنگر ديده باني بيرون نمي آيم او در همان خدمت سربازي رفقاي خود را به امر به معروف و نهي از منکر دعوت مي کرد و آنها را به کارهاي خير دعوت مي کرد و به آنها مي گفت نکند خداي نکرده يک روز نمازتان قضا شود و در اسرع وقت به نماز مشغول مي شد و در ماه مبارک و ماه محرم در مجالس روضه خواني و سينه زني حضور داشت سرانجام در تاريخ 21/9/1360 بر اثر ترکش خمپاره صداميان کافر به آرزوي هميشگي خود رسيد و شربت شهادت را نوشيد و به لقاء الله شتافت.روحش شاد و يادش گرامي باد