بسم الله الرحمن الرحيم
فرازي از زندگي نامه شهيد هادي آزادخواه
ستارگان درخشان وفروزان آسمان انسانيت پاک مرداني هستند که فضايل انساني از وجود آنها مي درخشد.آنان حقتيق زندگي دنيا را به پستي وفرو مايگي عوض ننمودند وحقيقت بندگي خداوند را با تمام وجود خويش حس کرده اند.در موقعيتي که عده کثيري از انسانها دغدغه زندگي مادي وتامين آرامش و آسايش زندگي فريبنده دنيا را داشتند،جان باختگان راه خدا جز به شهادت نمي انديشيدند وجز در انديشه پر کشيدن به سوي حق نبودند،آنان ابتدا روح عبوديت حق را در وجود خويش دميدند وآنگاه با همان روح مقدس درصدد انجام تکليف الهي خويش برآمدند آنان زوال پذير بودن دنيا را با چشم حق بين خويش ديدند واز تعلق ودلبستگي به آن خود را رهايي دادند وطعم شيرين آزادي وآزاد منشي و؟؟؟را چشيدند وبراي حفظ اين دستاورد مقدس نهايت بردباري وصبر را از خود بروز دادند وابراز شکيبايي در اين مسير ملکه وجود آنان گرديده وبا سراسر وجودشان عجين شده بود.شهيد عزيز هادي آزادخواه از پاک مردان شهيدي است که صبر و شکيبايي وتحمل مشکلات از خصلت هاي بارز او بود،نه تنها خود صبور ومقاوم بود همه را نيز به صبر و شکيبايي دعوت مي نمود.او به حق مظهر اين صفات عاليه بود وافراد خانواده استقامت وصبر را از او درس مي گرفتند.آري هم چنان که در حديث شريفي آمده،خداوند بنا نموده است اسلام را بر عقل وبنا نموده است عقل را بر صبر،يعني اينکه هر کسي که صبرش بيشتر است نشان دهنده اين حقيقت است که عقلش افزون تر ودين داريش محکم تر وريشه دارتر است.
ايشان در تاريخ اول مهرماه 1341 ديده به جهان گشود.تا کلاس سوم دبيرستان به تحصيل مشغول شده وبعد از آن وارد صحنه نظام جمهوري اسلامي ايران شد ودوران آموزشي خود را از شهر شيراز شروع کرد وپس از چند صباحي خدمت در شهرهاي استان فارس به ماموريت کردستان اعظام شدند.ايشان در دوراني که در کردستان بودند روزگار بسيار سختي را سپري کردند.
ايشان در سال 1362ازدواج نموده که حاصل ازدواج ايشان دو فرزند به نام هاي ابراهيم واسماعيل مي باشد.شهيد هادي آزادخواه طي خدمتشان به اين سرزمين هميشه کوشا ووظيفه شناس بودند.ايشان هميشه در نامه هايش خطاب به همسرش مي گفت که براي فرزندانم هم پدر باش وهم مادر.ايشان پس از ازدواج دوباره به خدمت دراستان فارس منتقل گرديدند وپس از چند صباحي به سقز پاسگاه نجلو منتقل گرديد وسرانجام در اثر برخورد با يک مين کشتي به داخل ميدان مين پرتاب شده وپس از گذشت چند ساعتي که در منطقه مين گذاري بود وي را از ميدان مين بيرون آوردند وراهي بيمارستان سقز وبه دليل جراحات وزخم هاي بسيار زياد مجبور به اعزام ايشان به بيمارستان امام خميني(ره)واقع در شهر تبريز شدند وبعد از گذشت 25روز در شب اربعين امام حسين(ع)مصادف با 20/ 6/ 69 براثر اصابت ترکش وضربه مغزي به درجه رفيع شهادت نائل گشتند.