بسمه ي تعالي
زندگينامه شهيد کريم حيدري
سرهنگ شهيد کريم حيدري در سال 1332،در روستاي جليان شهرستان فسا ديده به جهان گشود.با توجه به اينکه پدرش در ژاندارمري خدمت ميکرد سه سال بعد به شهر داراب و از آنجا به منطقه خسود(از توابع داراب)نقل مکان نمود.از آنجا که آن منطقه از نظر امکانات تحصيلي،فقط يک مکتب خانه داشت با اصرار مادر که علاقه وافري به تحصيل فرزندانش داشت به شيراز عزيمت نمود.شهيد حيدري دوران تحصيل خود را از مدرسه ابيورد شيراز آغاز نمود.وي در تمام دوران تحصيل محصلي نمونه و درسخوان و جزءبهترين هاي مدرسه شناخته ميشد تا جائيکه مسئولان دبيرستان به خانواده او پيشنهاد داده بودند که او به يکي از مدارس ممتاز انتقال يابد.رحيم برادر بزرگتر اين شهيد عزيز مي گويد اگر کريم با استعدادي که من از او سراغ داشتم خوب هدايت مي شد و امکانات خوب در اختيارش قرار مي گرفت به يقين يکي از دانشمندان امروزي بود.شهيد حيدري در سال 1350،از دبيرستان شاهپور شيراز با مدرک ديپلم فارغ التحصيل شدسپس به دليل علاقه اي که به خلباني و کارهاي تعميراتي هواپيما داشت در نيروي هوائي ارتش ثبت نام کرد و همزمان براي پيوستن به شهرباني سابق هم اعلام آمادگي نمود که پس از بررسي هائي که به عمل آوردشهرباني را براي خدمت انتخاب نمود.شهيد حيدري،در سال 1350 به دانشکده پليس وارد شدو پس از پشت سر گذاشتن دوران دانشکده و اخذ درجه ستوان دومي،با توجه به اينکه در دوران دانشکده،دوره ي تعمير و نگهداري و همچنين خلباني بالگرد را گذرانده بود،در اداره اردنانس گروه هوائي شهرباني در پادگان قلعه مرغي مشغول خدمت شد.او در سال 1356 ازدواج نمود که حاصل آن دوفرزند فرزانه به نامهاي کتايون و کيميا مي باشد هر چند که شهيد حيدري فرزندي نظامي بود ولي سکونت وي در تهران و ملاحظه مردم پور شور و انقلابي که در آن ايام مبارزات گسترده اي عليه رژيم طاغوت آغاز نموده بودند موجب شد تا او نيز همگام با امت اسلامي در صف مخالفانرژيم در آيد.وي مخالفتهاي خود را به شکل هاي مختلف)از جمله امتناع از انجام ماموريت هاي هوائي عليه مردم،شرکت در تظاهرات مردمي،پخش اعلاميه و ...نشان مي دهد که بارها به خاطر همين موارد ازسوي فرماندهان خود مجازات شده بود.پس از پيروزي انقلاب شکوهمند اسلامي وي در مسئوليتخود باق ي ماند و به صف انقلابيون پيوست. در ابتدا با توجه به اينکه جزءکميته خدمات بالگرد هواپيمائي بود وظيفه جابجائي شخصيت هاي انقلابي را بر عهده گرفت و سپس با شرکت در عمليات هاي سرکوبي اشرار و قاچاقچيان به ماموريت هاي مختلفي در شرق کشور اعدام شدو با رشادت هائي که در اين مامدريت ها از خود به نمايش گذاشته بود بارها از سوي مسئولان شهرباني جمهوري اسلامي مورد تقدير و تشکر قرار گرفت به اينکه شهيد کريم حيدري علاوه بر آنکه خلبان زبده اي بود،در خصوص تعميرات بالگردنيز تا رده سه تعميراتي نيز مهارت و تخصص داشت،در طول سالهاي جنگ تحميلي با حفظ سمت در اداره اردنانس به واحد پروازي شرکت نفت مامور شد و در پايگاه سيري واقع در خليج هميشه فارس به ادامه خدمت پرداخت.اين شهيد گرامي علاوه بر تعمير و نگهداري سيستم هاي پروازي پايگاه به اموري از قبيل تجسس و نجات در دريا انتقال تعمير کاران و متخصان از يک ايستگاه نفتي به يک ايستگاه ديگر،پشتيباني از عمليات نجات غريق و اطفاي حريق و ...و حفاظت از منافع کشور همت مي گماشت و بدون خستگي تمامي امور را به بهترين شکل انجام ميداد.در سال 1366 شهيد حيدري به بوشهر رفت و در آنجا به سمت فرمانده پشتيباني خدمات پايگاه منصوب شد. او در پايگاه نيز ،دامنه فعاليت هاي خود را گسترش داد و باوجود مسئوليت فرماندهي خود تمامي خدمات و کارهاي چند فروند بالگرد اعزامي به پايگاه انجام مي داد.در اواخر تير ماه سال 1366 و در پي اعلام خبري به پايگاه هوائي بوشهر(سانحه بوجود آمده براي هواپيماهاي جنگي ايران در فضاي خليج فارس)بلافاصله شهيد حيدر يبه همراه چند فروند بالگرد ديگر براي اطلاع کم و کيف قضيه و نجات احتمالي خلبان،به منطقه اعزام شدند ولي در ادامه جستجو و گشت زني بالگردشهيد حيدري با نقض فني مواجه و دچار سانحه شد و به دريا سقوط کرد.اين شهيد بزرگوار در بيمارستان بوشهر بستري و سپس،براي ادامه بهتر و سريعتر درمان ابتدا به بيمارستان نمازي شيراز و سپس به بيمارستان پاسارگاد تهران انتقال داده شد.اما با توجه به شدت جراحات وارده(در ناحيه سر)تلاش و نتيجه پزشکان بي نتيجه ماند.و او در تاريخ 4 مرداد 1366 به درجه رفيع شهادت نائل آمد.پيکر پاک اين شهيد انقلاب اسلامي به شيرازط منتقل و پس از تشييع باشکوه،در گلزار شهداي آن شهر به تراب خاک سپرده شد.روحش شاد و يادش جاويد باد.شهيد کريم حيدري انساني آرام مهربان منطقي و شجاع بود.براي پدر و مادر خود احترام خاصي قايل مي شد.ارتباط وي با خانواده و آشنايان خيلي گرم و صميمي بود.علاوه بر اين ها انساني خير خواه و همواره به خانواده هاي ضعيف و بي بضاعت کمک مي نمود.او به نزديکان خود توصيه مي کرد که همواره به ديگران کمک نمايند.
