زندگي نامه شهيد عبدالرحمن رجبي : عبدالرحمن در سال 1339 در خانواده اي مذهبي با هدايت و همت پدر و مادري امين و مهربان تربيت مي شود و از اوان کودکي به خاندان معطر و مطهر پيامبر و امامان معصوم ( ع ) دل مي بندد و سرشت سپيدش به بوي خوش شريعت سرشار مي شود و در زادگاه خود با بهره مندي از هوش و زکاوت بالاي خود تحصيلات دوره ابتدائي و راهنمائي را با موفقيت به پايان مي رساند شهيد در کار خانه به پدر و مادر کمک و علاقه شديدي به آن ها داشت اوقات فراغت خود کارهائي از قبيل کارگري ، چوپاني انجام مي داد و علاقه زيادي به درس خواندن داشت که با يک دست کتاب به دست گرفته و با دست ديگر کشاورزي و چوپاني مي کرد و هم چنين وظيفه مشک زدن را به عهده مي گرفت عبدالرحمن به کمک برادرش از روستاي نوبندگان وارد شهر شده بودند و اتاقي کرايه کرده بودند برادرش سال دوم در رشته مکانيک و عبدالرحمن سال اول در رشته برق مشغول به تحصيل بودند و به محض تمام شدن درسش راهي روستاي نوبندگان مي شد تا در کار خانه به مادرش کمک کند او از سن 12 سالگي در جلسات قرآن شرکت مي کرد و با هوش و زکاوت خود توانست قرائت کل قرآن را به صورت روان خواني فرا بگيرد . عبدالرحمن در راهپيمائي ها جوانمردانه شرکت مي کرد که در همان روستا يکي از جوانان به نام رضا مصلي نژاد توسط مأموران رژيم شاه زخمي شد و با اصرار و پافشاري شهيد رجبي او را به بيمارستان منتقل کردند هم چنين اعلاميه هائي که در راهپيمائي ها توزيع مي کردند تعدادي از جوانان انقلابي دستگير شدند ولي شهيد عبدالرحمن با دليري و شجاعت خود را از ديد مأمورين مخفي کرد و ياران خود را از ماجراي محاصره مطلع کرد تا در دام مأمورين نيافتد و از اين سربلند بيرون آمد .