بسم الله الرحمن الرحيم
زندگي نامه شهيد محمدرضا عبدالحسيني . نام پدر ايشان بهمن است . و تا ابتدايي درس خوانده و شغل او آزاد بوده است و در تاريخ 1344 در بوانات به دنيا آمده و در تاريخ 2/6/1365 در جاده اصفهان - شيراز محل شهادت او است . در سال 1344 در خانواده اي مذهبي در شهرستان بوانات ديده به جهان گشود و پس از سپري شدن دورا کودکي اش در همان زمان هم به گرفتن روزه و خواندن نماز اهميت خاصي قائل بود . از نظر اخلاقي و رفتار در بين اعضا خانواده و فاميل به خوش اخلاقي و مهرباي معروف بود . هنگامي که پا به عرصه بلوغ نهاد تحصيلاتش را در مقطع ابتدايي به پايان رساند و هميشه در هر حال همکار و هميار پدر و مادر بود و هميشه در کارهاي کشاورزي پيش دستي مي کرد . مادر شهيد مي گويد که هميشه ذکرش اين بود که مادر بالاخره روزي مي رسد که شهادت هم نصيبم مي شود و همگان غافل از اينکه روزي هم شهد شيرين شهادت را مي نوشد . نهال کاج کوچکي در حياط منزل بود که هر وقت چشمش به اين نهال مي خورد مي گفت مادر وقتي شهيد شدم اين نهال را بالاي سر مزار من بکاريد که الان اين نهال کاج درخت تنومندي بالاي سر شهيد خودنمايي مي کند . تا اينکه دوران خدمت خود را شروع کرد . 3 ماه آموزشي را در کرمان و 22 ماه که 20 ماه آن در لشکر 77 خراسان و اهواز خرمشهر به پايان رسانيد و 2 ماه را به فرمان رهبر کبير انقلاب حضرت امام خميني ره بعنوان بسيجي و در خدمت بسيج مشغول به خدمت شد . مادر شهيد مي گويد پسرم هميشه برايم نامه مي فرستاد ولي چهل روز نه خبري از او داشتيم و نه نامه اي تا اينکه بعد از 40 روز به خانه آمد ولي دستها پيچيده بود و لباس مخصوصي سراپاي تن او را پوشانده بود هر چه پرسيدم مادر چه شده چيزي نمي گفت تا اينکه بالاخره فهميدم اين چهل روز را در بيمارستان اهواز بستري بوده و شميايي شده ولي لب به سخن باز نمي کرد و اين هم از رفتار و اخلاق نيکوي او بود . بله در اين آخرين ماه عزيمت به جبهه حق عليه باطل شربت شهادت را در جاده شيراز اصفهان و با نيت و قصد جهاد با کفار نوشيد و به جمع ياران شهيدش پيوست . و در سال 1365 از اين دنياي خاکي و با سن 21 سالي عروج کرد .