بسم رب الشهداء و الصديقين
وصيت نامه شهيد محمدرضا اتحادپور . " ولا تحسبن الذين کفروا ؟؟؟ انهم؟؟؟ " . کافران هرگز مپنداريد که با کفر خويش پيش افتاده اند که آنان پيوسته زبونند و هرگز خدا و رسولان خدا را زبون نتوانند کرد . سپاس بر خداوندي که پروردگار همه گيتي است و رحمت و درود بر بهترين آفريدگانش يعني حضرت محمد (ص) و خاندان پاک و وارسته او و با سلام و درود بر امام زمان منجي خلق الله و سلام به رهبر کبير انقلاب اسلامي ايران اين اسوه تاريخ قرن معاصر ، بار الهي در حالي که در گوشه اي از اين جهان خاکي عده اي از فقر و گرسنگي جان مي سپارند و در گوشه اي ديگر عده اي در عيش و نوش به سر مي برند چگونه مي توان ساکت ماند و تماشاگر اين بازي مضحک و مسخره بود در حالي که بهترين راه ترقي و رسيدن به يقين وجود دارد و در رختخواب جان سپرد در حالي که متجاوزين از خدا بي خبر ؟؟؟ اسلام و مملکت اسلامي حمله ور شده اند و در زماني که جوانان گلگون کفن ما در غرب روي خاک هاي سرد و در جنوب روي خاک هاي گرم و داغ در خون خود غلطه مي زنند و تا آخرين لحظه نام حسين را به زبان مي آورند چگونه مي توان ساکت و آرام ماند و لبيک گوي خون اين عزيزان و شهيدان نبود ؟ اينک که جبهه اسلام احتياج به نيرو دارد . جهت دفاع از خاک مقدس ميهنم و دفاع از حيثيت و شرف و ناموس مملکتم قدم در اين راه مقدس مي گذارم و اميد از خدا دارم که بتوانم بنده اي موفق باشم و در اين جهاد مقدس سعادت شهادت را نصيبم گرداند بار خدايا مگر خودت نگفته بودي که هرکس را که عاشقش شدم آن را به نزد خود مي برم سپس من که پروانه تو شده ام به سوي خودت ببر خدايا " اللهم اجعلني من جندک فأن جندک هم الغالبون و ؟؟؟ لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم الي يوم القيامة " و خداوندا : آن کس که تو را شناخت جان را چه کند ، فرزند و عيال و خانمان را چه کند . ديوانه کني هر دو جهانش بخشي ، ديوانه ي تو هر دو جهان را چه کند . پدر و مادر و خواهران و برادران من ، همان طور که خدا مي فرمايد " ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتاً بل احياء عند ربهم يرزقون " پس چرا ناراحت و نگران هستيد ، براي من ناراحت نباشيد چون من متعلق به شما نبودم من تعلق به خدا دارم و بايد به سوي او باز گردم . مادر گراميم : مي دانم که برايم زحمات زيادي کشيدي و شب و روز برايم رنج برده اي و اينک در ثمره ي زحمتت بوده اي چگونه برايت مقدر و ميسر است که شاهد چنين صحنه اي باشي اما بدان که تنها براي انجام وظيفه و تکليفم در اين راه گام برداشته ام و اميدوارم که مرا حلال کني و از اين که نتوانستم جبران زحمات شما را بکنم معذرت مي خواهم و تو اي پدرم از تو مي خواهم که استوار همچون سدي در جلوي حوادث و طوفان هاي غم را بگيري و از دست دادن فرزندت نگران نباشي و شما اي برادرانم با برداشتن اسلحه من ادامه دهنده ي راه من باشيد و هيچگونه ضعف از خود نشان ندهيد و شما اي خواهرم زينب وار زندگي کن و زينب را الگو و اسوه خود قرار بده و از شما اقوام و دوستان و آشنايان و خويشانم طلب آمرزش و مغفرت مي نمايم و اميدوارم که حلالم نمائيد و در آخر اي امت شهيدپرور آرزو براي بنده رحمت است و اگر آرزو نبود هيچ مادري کودکش را شير نمي داد و هيچ باغباني درختي را نمي کاشت . اگر توفيق شهادت را داشتم و جسدم پيدا شد من را در زادگاهم روستاي مورزيان به خاک بسپاريد . 25/4/1366 والسلام عليکم و رحمة الله و برکاته .