«بسم الله الرحمن الرحيم»
زندگينامه سروان شهيد نوذر رحيمي رضايي:
شهيد نوذر رحيمي در سال 1343 در يك خانواده عشيره اي و متدين متولد شد وي دوران كودكي را در محيط آزاد زندگي چادر نشيني ،طي كرد و در سال 1350 در دبستان قريه قلعه گوري به تحصيل در مقطع ابتدايي پرداخت آموزگاران اين دبستان را دو نفر از سپاهيان زمان شاه تشكيل مي دادند كه در امر تدريس زياد كوشا نبودند لذا پس از دو سال تحصيل والدين آن شهيد براي هر چه بارور تر شدن جنبه علمي ايشان او را به نزد معلمين عشايري كه از بستگان نزديك بودند بردند تا سه سال آخر مقطع ابتدايي را در مدارس عشايري طي نمايد چون در آن زمان معلمين عشايري در امر تحصيل خيلي كوشا بودند . بعد از گذراندن دوران ابتدايي دوران راهنمايي را در ايزد خواست و دوران دبيرستان را در مدارس شهرستان آباده سپري كرد لازم به ذكر است كه شهيد والا مقام در طول تحصيلات دوازده ساله ابتدايي تا آخر دبيرستان فقط دو سال در حين تحصيل پيش والدين خود بوده و ده سال ديگر را دور از آغوش گرم خانواده به تحصيل ادامه مي داد كه اين امر در خود ساختگي ايشان سهم به سزايي داشت . شهيد نوذر رحيمي در طول دوران تحصيل هميشه در رديف دانش آموزان زرنگ و رتبه اول بود . به طوريكه هميشه معلمين نظر خاصي روي ايشان داشتند . تا اينكه بعد از اخذ ديپلم با توجه به علاقه اي كه به نظام داشت در آزمون آموزشكده افسري تهران شركت و پس از كسب رتبه قبولي به ادامه تحصيل در آن آموزشكده پرداخت . ايشان دوران آموزش دروس افسري را با موفقيت تمام به پايان رساند و پس از اخذ درجه افسري اكثر اوقات خويش را در جبهه هاي نبرد حق عليه باطل گذراند و در عمليات زيادي با سمت فرماندهي قسمت مربوطه شركت داشت كه هميشه توام با رشادت و موفقيت بوده و در انجام وظيفه نيز جديت خاصي از خود نشان مي داد و چون ايشان در اكثر ماموريتها به موفقيت هاي زيادي نائل مي شد . هميشه از طرف فرماندهان رده بالاتر مورد تشويق و تحسين قرار مي گرفت . شهيد نوذر در بهار سال 1367 ازدواج كرد و يك هفته بعد از عروسي وقتي كه براي انجام وظيفه به جبهه (منطقه دهلران ) برگشت مصادف با زماني بود كه نيروهاي عراقي اقدام به عمليات و پيش روي در خاك ايران مي كردند يكي از اين عملياتها در منطقه دهلران در خطي كه شهيد نوذر مستقر بوده صورت گرفت بنابه گفته سربازان آزاده ايكه تحت فرمان ايشان بودند اقدام به مقابله با عمليات نيروهاي دشمن نموده و به سربازان خود نداي رشادت و ايستادگي سر مي دهد ، تا اينكه وقتي دشمن از خطوط مجاور پيشروي مي كند در محاصره قرار مي گيرند و باز هم مقاومت خود ادامه مي دهد تا اينكه مورد اصابت تركش قرار مي گيرد و زخمي مي شود . پس از زخمي شدن به همراه تعدادي از سربازانش به دست دشمن اسير مي گردند بعد از اسارت ، نيروهاي عراقي آنها را به سمت شهر العماره عراق انتقال مي دهند تا اينكه بعد از قبولي قطعنامه و تبادل اسرا كليه سربازهاي ايشان به وطن باز گشتند ولي از سرنوشت آن شهيد خبري نشد لازم به ذكر است كه شهيد والامقام به علت تعصبت مذهبي كه داشت در سال 1361 در حاليكه مشغول به تحصيل در مقطع دبيرستان بود از طريق بسيج سپاه پاسداران شهرستان آباده عازم جبهه شد و حدود چهار ماه بدون هيچگونه مرخصي در جبهه هاي جنوب حضور داشت و در عمليات بيت المقدس و رمضان شركت داشت . از خصوصيات اخلاقي و فردي شهيد مي توان موارد زير را بيان كرد . ايشان فردي خوش اخلاق و خنده رو بود و به پدر و مادر خود احترام خاصي قائل بود و برادران و خواهران خود را خيلي دوست مي داشت و به آنها مهر مي ورزيد . از خصوصيات بارز ايشان رعايت صله رحم بود و به طور مثال وقتي كه به مرخصي مي آمد بيشتر اوقات خود را به سركشي اقوام و خوشاوندان مي پرداخت و با خوشرويي به ديدار بستگان مي رفت ايشان از نظر حسن خلق نه تنها در خانواده خود بلكه در كليه فاميل شاخص بود به طوري كه شهادت ايشان هرچند مرگ با افتخار و لايق فرد وارسته اي چون ايشان به شمار مي آيد ولي به علت فقدان و جاي خالي او در اقوام و بستگان بسيار ناراحت كننده و بار گراني مي باشد . به خصوص اين فقدان براي پدر زحمتكشش كه با دستان پينه بسته به كار كشاورزي مشغول بوده و براي مادر پير و دلسوز و كمي خيلي كه با رنج فراوان به قالي بافتن مي پرداخت تا موفقيت به پسر خودش را در جامعه خيلي سنگين است اين سنگيني بر دوش همسر جوان كه فقط يك هفته با ايشان زندگي كرده و تا قبل از سقوط حكومت بعث عراق همچنانكه چشم انتظار برگشت همسرش بود بيشتر نمايان است . چه بايد گفت و چه بايد نوشت فقط مي توان گفت مصلحت خداوند اين بوده است و معمولاً خوبان را گلچين مي كند . والسلام . خانواده شهيد نوذر رحيمي رضايي .