سیدحسن صاحبی ( رشادت در:جنگ تحمیلی اول (دفاع مقدس))
فرزند سیدمحمد
تاریخ تولد
1340/07/01
تاریخ شهادت
1362/12/12
محل شهادت
طلائیه
تحصیلات
دیپلم
محل تولد
فارس - آباده - آباده
وضعیت تأهل
مجرد
مسئولیت
رزمنده
نحوه شهادت
ترکش
نوع خدمت
بسیج
عضویت
بسیجی
بسم الله الرحمن الرحيم
زندگي نامه شهيد سيد حسين صاحبي
شهيد سيد حسين صاحبي در سال 1340در خانواده اي مذهبي در شهرستان آباده چشم به جهان گشود.پدر و مادر وي هر دو از سادات گرانقدر و صاحب احترام آباده محسوب مي شدند.تحصيلات ابتدايي و متوسطه خويش را در شهرستان آباده و دبيرستان را در مدرسه امام خميني با موفقيت به پايان رسانيد.سيد از آغاز سنين نوجواني و از زماني که خود را شناخت داراي خصائل جوانمردي و مروت بود و خود نيز بعدها پيوسته مي گفت که شروع ايمان از جوانمردي است و تا اين ويژگي موجود نباشد کسب ايمان علي گونه، غير ممکن است.در بهار 1358 خاطره شکوفايي و روشن شدن شراره ايمان و عرفان سيد است در اين دوران سيد که به اتفاق برادرش به ديدار امام رفته بود ناگهان برقي از الطاف خداوندي سراسر وجود وي را روشن ساخت و چشمسار ايمان و عشق و عرفان بر قلب آماده و ميوه رسيده وي وجود او جاري گشت.مي توان گفت لحظه لحظه زندگي سيد حسين در عشقي آتشين به ذات اقدس الهي و گلواژه هاي رحمت خداوندي مي گذشت.از آن پس سيد هر جا را که احساس مي کرد راه خدا در آن جريان دارد بر مي گزيد و اگر اشتباه بود به سرعت باز مي گشت.در 31 شهريور ماه 1359 استکبار جهاني براي نابودي اسلام و خشکانيدن جوانه هاي زيباي استقلال اين ديار، آتش جنگي وسيع را بر عليه ايران اسلامي روشن ساخت و سيد حسين که از عاشقان اسلام و انقلاب بود براي پيوستن به صفوف مجاهدان به تکاپو پرداخت و در آبان ماه 1359 وارد گروه شهيد چمران شد ابتدا در تهران آموزش ديد و سپس به جنوب اعزام شد و در جبهه هاي غرب سوسنگرد به چريک هايي شهيد چمران پيوست و در مدت چند ماهي که آنجا بود بارها در عمليات گشتي رزمي شرکت نمود و حماسه هايي از ايمان و عشق به اسلام از خود بروز داد بارها در معرض شهادت قرار گرفت و يارانش از ايثارگري و اخلاص و شجاعت او بسيار سخن گفتند. سيد سه ماه را نيز در کردستان گذرانيد و سپس به جنوب رفت و در عمليات رمضان شرکت کرد بارها سيد براي جذب افراد ايثارگر و مخلص به اين گروه ويژه به آباده مي آمد و توانست با چند تن از برادران پايگاه شهيد مطهري را تاسيس نمودند سيد براي برقراري وتداوم حرکت اين پايگاه بسيار تلاش کرد. شهيد به علت قدرت بدني شهامت و درايت خاصي که در جنگ داشت هميشه براي از هم پاشيدن صفوف اوليه و نفوذ به داخل سنگرها و خاکريزهاي دشمن انتخاب مي شد و پيوسته موفق بود. عمليات خيبر آخرين عملياتي بود که سيد در آن شرکت کرد و در آن عمليات به درجه رفيع شهادت نائل آمد.روحش شاد و يادش گرامي باد
« بسم الله الرحمن الرحيم » بنام خداوند بخشنده مهربان كه بر ما منت نهاد و از روح قدس الهى بر كالبد خاكيمان دميد و آدمى را اشرف مخلوقاتش قرار داد تا جايى كه مقام خليفةاللهى را به او ارزانى داشت و نسبت به بمراتب خلوص نيت بندگانش عشق به لقاى خود را در قلب و تمام وجودشان شعله ور نموده تا بطور نسبى معيارى باشند براى جامعه خود در عصر حاضر زيرا كه ارزش هر انسانى بسته به حركتى است كه ميكند و تحولى كه بوجود مىآورد. راستى مگر كل هستى براى انسان و انسان براى پرستش خدا آفريده نشده مگر از آغاز خلقت خداوند راهنما براى بندگانش نفرستاد تا بسوى لقاءاله حركت كنند. مگر محمد رسولالله را مبعوث نكرد كه آخرين و بهترين دينها را به مردم عرضه كند تا در دو دنيا سعادت را در آغوش گيرند. مگر در دين اسلام تعهد و مسوليت امر بمعروف و نهى از منكر كمك به مظلوم و مبارزه با ظالم دفاع از عدالت حريت و تمام مسايلى كه باعث رشد و طى طريق انسان بسوى لقاء خداوند ميباشد تذكر نداد. مگر تفسير آيههاى قرآن را عملا در وجود چهارده نور پاكش قرار نداد تا فرا راهمان قرار گيرد و در اين عصر سراسر ظلمت و تاريكى و تسلط و حاكميت وارثان تاريكى و ظلمت با تمسك به آنها بشريت را بسوى اهداف متعالى اسلام سوق دهيم. مگر ما وارث آن چهارده نور معصوم الهى نيستيم. مگر بار سنگين رهروان آن رسول گرامى (ص) اسلام كه در طول 1400 سال عمر اسلام با تحمل شكنجهها زندانها بىعدالتيها آنرا بر دوش خود كشيدند تا امروز به نسل ما و به دست ما سپردند بر دوشمان سنگينى نميكند. مگر ما وارثان نور و روشنايى و عرفان و عدالت و حريت و شهامت و شهادت نيستيم كه در روز عاشورا بر رهبرى سرور شهيدان حضرت ابا عبدالهالحسين (ع) در زيباترين شكلش و با پرماجراترين و با پرحادثه ترين مظاهرش بنمايش گذاشته شد. مگر تك تك يارانش با فداكارى و ايثارگرى و مگر بازماندگانش حضرت سجاد (ع) و زينب (س) در تداوم راهشان همه و همه جلوه خدايى ننمودند؟ و مگر در طول تاريخ هميشه ابر مردانى چراغ هدايت رهروانشان نبودهاند؟ مگر در عصر حاضر كه عصر غيبت حضرت امام زمان (عج) است فرياد حسين گونه نايب بحقش امام خمينى روحى له الفداء را نمىشنويم. كه اينك اوست كه عهدهدار رسالت آنها و فرامينش فرامين آنهاست؟ پس بياييد با دل و جان پذيراى ولايت او كه سر چشمهاش ولايت انبياء است باشيم. بياييد از رهنمودهايش لحظهاى غفلت نكنيم و فرامينش را مو بمو اجرا كنيم. قدر اين نعمت الهى را بدانيم. مومن واقعى باشيم. سر و جان خويش را فداى اين امام عزيز كنيم تا اسلاممان را به جهان خوب عرضه كنيم و هدايتگر بشريت در اين عرصه باشيم. بياييد تداومگر راه شهيدان از صدراسلام تا كربلاى حسين (ع ) و از عاشورا تا عاشوراهاى كربلاى ايران اسلاميمان باشيم. تا از مجاهدانى باشيم كه جز با قلم ايمان و جوهر عشق و بر صفحه قلب نتوان توصيفشان كرد و من اينك همين راه را با همه وجودم مىروم. خداحافظ 3/12/62 سيد حسين صاحبى
