بسم الله الرحمن الرحيم
زندگي نامه شهيد رزمنده مجيد صبوري
خرداد 1346 شمسي چهره خود را در آيينه تاريخ نشان مي داد اسفنديار و سکينه همسر صميمي و باوقارش چشم انتظار بودند اينان نشانه هاي روييدن گلي را در باغچه خانه حس کرده بودند تا اين که مجيد در شهرستان آباده چشم گشود.انتظارها به پايان رسيد وسرور و شادماني بر حلقه در خانه کوبيده و پاي در ميان نهادند و پدر را به ولايت فرزندي زيبا نويد دادند فرزند پسنديده بود و والدين به ديدنش خرسند.براي همين نامش را مجيد گذاشتند بزرگش ناميدند تا نيکو قد برافرازد و به زندگي بپردازد خانواده مجيد از کرامت هاي انساني کامياب بودند و سفره شان از اين جهت پر بود.پدر و مادر در پاي محبتشان را به فرزندان هديه کردند و آنها را آن گونه پرورش مي دادند که جلوه گاه همه خوبي ها باشند و برازنده مهرورزيدن.مجيد دوران کودکي را طي کرد و به هفت سالگي رسيد براي فراگيري الفباي دانش وارد دبستان شد مجيد تحصيلاتش را تا اول راهنمايي بيشتر ادامه نداد و از همان کودکي شيفته انقلاب و امامش گرديد و اين عشق هرگز از او مقاومت نکرد.جلوه هاي انساني که در وجود او در جريان بودند و به نمايش مي پرداختند همه به مجيد ارادت داشتند ودر جمع عزيزش مي دانستند با اين که نوجواني بيش نبود در بين دوستان انقلابي جاي خود را خوب باز کرده بود اين سر و بلند سرافراز چهره مردمي داشت به انسان و انسانيت عشق مي ورزيد او بهاي خودش را داشت هر کجا که ظاهر مي شد قدمش مبارک بود و تا بندگي اش محسوس. خداي دلبري محبوب مجيد ود و دل و دينش را در اختيار مي گرفت در محرم ها علم به دستش داده بود و علچي اش مي کرد.عشقي که او از سينه مادر با يا حسين هايش گرفته بود در اين ميدان به کارش آمد و آتش دل کربلايي اش را بيشتر کرد.قرعه فال به نام مجيد در آمد و بر براق برنشست و راهي بلند به سوي جبهه ها پيمود.اين سوار پسنديده تقريباً بيشتر را در سال 1367 را در جهه ها گذراند. و پروانگي اش را به نمايش گذاشت.شوق به ديدار مجيد آمد و بال و پر او را مهياي پريدن کرد عشق آخرين نسخه اش را براي مجيد پيچيد و راه دارالشفاي دوست را به او نشان داد مجيد در منطقه ميمک روحش را به خدا تقديم کرد.دست هاي امت عاشق پيکر اين شهيد بزرگ را به پرواز در آوردند و بر بال اشک با روضه رضوان آباده همراهي کردند و فرياد زدند که راهت را ادامه خواهيم داد اي شهيد.روحش شاد و يادش گرامي باد