بسم الله الرحمن الرحيم
وصيت نامه برادر شهيد علي محمد نظري . بسم رب الشهداء ، اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريک له و اشهد ان محمداً عبده و رسول الله شکر خداي را که توفيق يافتم در راه مبارزه حق عليه باطل شرکت کنم و آن چه که دارم در طبق اخلاص نهاده تقديم ايزد منان کنم و آن چه حسين و يارانش و تمام رزمندگان صدر اسلام پروانه وار دور آن مي گشتند من هم آن را باز يافتم يعني شهادت . آيا کسي به خود اجازه مي دهد که ؟؟؟ خود ببيند که جنايتکاران و متجاوزان دست به سوي اسلامش ، شرف وکشورش دراز کرده و قصد نابودي آن را داشته باشند و سکوت اختيار کند من اکنون مي روم که با خداي خود ملاقات کنم ، مي روم تا آتشي را که در درونم مشتعل شده خاموش نمايم ، من هم اکنون به سوي سنگر خالي همرزمم به سوي لانه ي باصفاي جبهه ي جنگ پرواز مي کنم که دشمن بداند که هيچ موقع سنگر خالي نمي ماند اما بايد از رهبرم امامم ، حجت عصر خميني بت شکن قدراني کنيم که مرا از سياه چالها و گرداب هاي روزگار که به سوي پرتگاهي روانه بودم نجاتم داد و هادي و راهنما شده و تو اي همرزمم و دوستم خود بهتر مي داني که اين انقلاب به چه نحو به پيروزي رسيده است . ؟؟؟ علي اکبرها ، علي اصغرها و حبيب بن مظاهرها و غيره ، نکند خداي ناکرده بي تفاوت بنشيني و دنيا را بر آخرت ترجيح بدهي . هيچ غم و اندوهي به خود راه نده که ما پيروزيم. اما ما پدر و مادر نمي دانم چگونه از شما تشکر کنم اي پدر و تو اي مادرم يادم هست با اين که زحمت هائي بزرگ در بزرگ شدم من کشيده اي در آخرين موقعي که خواستم از شما جدا شوم گفتي : مواظب خودت باش که بي خودي کشته نشوي آري مادرم : در سنگرم بودم اين جمله يادم نمي رفت که بايد بيخودي کشته نشوم ، اي مادرم نکند در مرگم بي تابي کني و جامه بدري و آخر عم خود را در آتش ناراحتي بسوزاني که مورد لعن دشمن قرار خواهي گرفت و به خانواده و بستگان توصيه مي کنم دست از اين انقلاب و اميد مستضعفان رهبر انقلاب بر نداريد خدا يار و ياور شماست . و اي مادر و پدر و خواهر و برادر (هرگز براي من جامه ي سياه نپوشيد ) هيچ قطره اي در مقياس حقيقت در نزد خدا از قطره خوني که در راه خدا ريخته شود بهتر نيست و من مي خواهم با اين قطره خون به معشوقم برسم که خداست وصيت مي کنم که بعد از مرگم برايم گريه نکنيد به همه ي دوستان و آشنايان تبريک بگوئيد . بگوئيد جان او هديه اي براي امام امت خميني بت شکن و در راه خداست و براي همين بود که سيد به جهاد رفت و شربت شهادت را نوشيد بدانيد که اين پيام يک شهيد است و جهاد دو چيز را در بر مي گيريد : يکي خون که شهيد مي دهد و ديگري پيام شهيد که بايد به همه منتقل شود .به پدرم بگوئيد که ديگر پيش جدمان حسين بن علي (ع) سر شکسته نيستيم چون پسرش راهي را رفت که حسين و يارانش رفته اند . پدر جان وصيتم به شما اين است که راه مرا ادامه دهيد . والسلام .