بسم الله الرحمن الرحيم
زندگينامه شهيد سيدغلامحسين کوهنجاني : برادر شهيد سيدغلامحسين کوهنجاني در تاريخ 5/4/1345 که هنوز زمينها سرسبز و خرم بود و بادهاي بهاري هنوز مي وزيد در يک خانواد? کشاورز کوهنجاني واقع در 65 کيلومتري شيراز پا به عرصه حيات گذاشت و با فرهنگ و آداب روستايي پرورش يافت و او را غلامحسين نام نهادند . غلامحسين کم کم بزرگ شد و با سختي ها و بدبختي ها که در روستاها وجود داشت و با مريضي هايي که در روستا وجود داشت بدون وجود دکتر و دارو که کمتر مردم جان سالم را به در مي برند . غلامحسين در سن شش سالگي به اولين نهاد اجتماعي بعد از خانواده به مدرسه رفت و در مدرسه اخلاق و خوي خود را نشان داد که فرزندي خوب براي پدر و شاگردي براي معلم بود. غلامحسين تا کلاس سوم ابتدايي در مدرسه ساسان کوهنجان درس خواند و به علت فقيري و تنگدستي خانواده او مدرسه را کنار گذاشت و به کمک پدر خود به کارهاي کشاورزي پرداخت و او با اينکه سن کمي داشت باز هم زحمتهاي زيادي مي کشيد و کار مي کرد و غلامحسين زندگي را مي گذراند تا اينکه رهبر کبير انقلاب در يکي از سخنراني هايش فرمودند که افراد بي سواد بايد به سر کلاس هاي سواد آموزي بروند و سواد ياد بگيرند او فوراً در کلاس هاي سواد آموزي اسم نويسي کرد و به درس خواندن مشغول شد و از چند ماه که غلامحسين فهميده بود که بايد براي اسلام و قرآن خدمت کند به پايگاه شهيد عبدالله زارع رفت و در آنجا اسم نويسي کرد که او از آن موقع شب و روز در پايگاه خدمت مي کرد و با اين که اخلاق خوبي که با ديگر برادران داشت به هيچ وجه پايگاه را ترک نمي کرد و هر چند که غلامحسين سن کمي داشت ولي از نظر عقل و هوش خيلي بزرگ بود و همين طور اين پسر خيلي ساده بود و با همه مي جوشيد و او بعد از مدتي در پايگاه بود و ديد که جبهه به نيرو احتياج دارد فوراً عازم جبهه شد غلامحسين به پايگاه عشق مي ورزيد و بيشتر تمايل داشت که در سپاه پاسداران خدمت کند و به امام خود عشق مي ورزيد و بيشتر تمايل داشت که در سپاه پاسداران خدمت کند و به امام عشق مي ورزيد و هميشه او را دعا مي کرد و او در ميان افراد آن محيط از علاقه و انضباط خوبي برخوردار بود که خيلي زود مورد توجه فرماندهان خود قرار گرفت و ديري نگذشت که دور? آموزشي را با سلاح هاي سبک از قبيل ژ3 - ام يک و غيره گذراند و در ميان هم رديفان خود از احترام و محبوبيت خاصي برخوردار بود و غلامحسين عقيده داشت که بايد سرباز امام زمان (عج) باشد زيرا مزه و طعم سربازي را آموخته بود . آرام و قرار نداشت مرتب به پايگاه خود مي رفت و به پايگاه عشق مي ورزيد . غلامحسين با اين وجود فرزندي مهربان براي پدر ، خوش اخلاق و مردم دوست بود . هيچکس از او رنجشي نداشت و هرگز خاطر? تلخي از خود بجا نمي گذاشت به همه مهر مي ورزيد و به ديدار همه مي رفت و مهرباني خاصي داشت بطوري که همه معتقدند که او بسيار صادق و ساده بود و هيچگاه دروغ نمي گفت و از کجي و ناپاکي ها به دور بود . غلامحسين مي ديد که در جنگ بسياري از برادران مسلمان ايراني جانشان را فداي قرآن و اسلام عزيز مي کنند همراه با ساير دلاواران حق به ميدان نبرد شتافت و با نيرو و ايمان خود بر آنها غلبه کرد و از آئين محمدي خود و از کشور اسلامي دفاع مي نمود . هوشيار و چابک و متدين و متعهد دو ماه تمام در ميدان ستيز حق بر باطل رزميد و کوشيد و او مي گفت که ما بايد پيروز شويم و اين صداميان متجاوز را از اين آب و خاک مقدس بيرون کنيم . آري اين بار خستگي ناپذير مهدي صاحب الزمان (عج) در زدودن ناپاکيها کوشيد و هيچ گاه احساس خستگي نمي کرد گرما و سرما و کوه و دشت او را بيشتر مقاوم مي نمود و سعي بسيار مي کرد . غلامحسين در جبه? جنوب پاسگاه شرهاني شهامتي عجيب يافته بود . آري ياران خدا کساني هستند که از بدو تولد با مذهب انسان ساز اسلام عزيز رشد مي کنند و در راه آن خدمت مي نماند و در صددند که شعائر اسلامي را بر سرتاسر عالم مستقر نمايند و از هر چه که دارند دريغ ننمايند تا از کشور اسلامي دفاع کنند . بايد که باکي از کفار نداشته باشند و نوشيدن شربت شهادت براي آنان افتخار باشد و هست که اين برادر شهيد در حمل? والفجر در تاريخ 10/1/1362 همچنان رزميد و با کفار جنگيد و به درج? رفيع شهادت نائل آمد . روحش شاد و راهش پر رهرو باد .