به نام خدا
شرح کوتاهي است بر زندگي برادر شهيد حبيب الله عباس نژاد پاسدار لشکر اسلام فدايي خميني کبير وجلودارشجاعت،وشهامت کسي که بودنش درسي بود ورفتنش راهي،درسي که مشق کردنش مشکل وراهي که پيمودنش سخت است.
آموزگارش مطهري وکتاب درسي اش نهج البلاغه بود خانه اش سنگرهاي کوچک پشت خاکريز وکاشانه اش پشت ترک موتور ؟؟؟گردان عاشورا.که عاشورائيان را در خود جاي داده بود.پلاکش عکس خميني بود ووصيت نامه اثر تنها ميراث او.
در سال 1346 در کوچه هاي محله آقا که در خانواده اي که بزرگ ترين هنرش سير کردن شکم بچه هايش بود.سومين فرزند خانواده دنيا آمد.نامش را حبيب الله گذاشتند.نامي که بعدها در جبهه ها به حبيب شطي معروف شد.در زماني که نه بهداشتي ونه خانه اي ونه آبي ؟؟؟بود.طفوليتش با سختي براي خود وپدر زحمت کش ومادري مهربان سپري شد دست در دست پدر پاي منبر علماي بزرگي هم چون مظاهري و....درس ها آموخت وزماني که وارد مدرسه شهيد صابري...........صدايش مسجد وليعصر(عج)به عنوان مکبر شنيد.واين صدا هنوز به گوش مي رسد.پنج سال ابتدايي را سپري کرد و وارد مدرسه راهنمايي شد.شوغ کودکانه،بازي هاي بچه گانه نبود.حرف هايي با سنش مغايرت داشت.او وراي سنش بود وهميشه دنبال کتاب ها وجزواتي بود که کمتر کسي نامش را شنيده بود.کتاب هاي استاد مظاهري و....
کم کم وارد مراحل اول انقلاب مي شد.ونام خميني فراگير شد نامي که محبوب قلب او شده بود واو را به عالم ديگري رهنمون کرد.در راه امام به همه چيز دنيا پشت کرد.او وارد هنرستان ورشته برق شده بود.وگيردرس هاي مدرسه او ونيازهاي او را برآورده نمي کرد.انقلاب شکل پيدا کرده بود وکلمه بسيج به راه افتاده بود.او از اولين کساني است که با کمترين سن ممکن وارد بسيج شد.يک کودک 15يا 16ساله همراه با بزرگاني هم چون شهيد طباطبايي،شهيد نيکويي و...
او درس و مدرسه،وکار و زندگي را رها کرد وخود را وقف قيام خميني(ره)کرد کمک رساندن به مردم در زمان کمبود مواد سوختي وغذايي نگهباني از مغازه ها وخيابان ها در شب که يک حرکت خود جوش بود.شغل او شده بود وواژاي تازه.آري نامي به گوش رسيد که امام از او به عنوان يک نعمت الهي ياد کرد.نامي که آنان که شناختند رفتند.وما خاکيان مانديم.آري جنگ،جبهه،شهادت،با شروع جنگ او نيز راهي جديد را پيش رو گرفت.از اهواز و آبادان تا شوشتر وهويز،واز فکه وفاو تا شلمچه وهور واز جبهه هاي غرب تا جنوب غرب همه را زير پوتين هاي استوار خود کرد.او کمرش را در.....گردنش را....پايش را در..... در راه اسلام فدا کرد.او هنوز متولد بود او در سال...... ازدواج کرد وتشکيل خانواده داد که ثمرش يک فرزند پسر بود.او هميشه مي گفت:چون از غافله شهيدان عقب افتاده نام فرزندش را شهيد علي خواهد گذاشت به همين دليل او را عليرضا ناميد.همه فکر مي کردند که زن و فرزند پايبندي است تا راهش را نحرف کند.اما چه فکر بيهوده اي که او هيچ چيز جلودارش نبود واين عشق در سال 65 به اوج خود رسيد زماني بود که برادر کوچک ترش در جبهه هاي بي رحم مهاباد کردستان جانش را در راه اسلام فداي خميني کرد.وبه خيل شهيدان پيوست آقا مهدي کسي که در سن 16 سالگي لباس عشق پوشيد ودر 17 سالگي به درجه رفيع شهادت رسيد.در سال 1348 متولد شد کودکي اش همانند برادر بزرگ تر سپري شد.منبر و محراب مسجد وليعصر(عج)او يک ورزشکار موفق نيز بود.بازيکن تيم فوتبال جوانان اقليد ودانش آموز سال دوم هنرستان طالقاني در رشته بهداشت اما همه را فداي راه برادر بزرگ تر کرد.وپاداشش جلو افتادن از او بود.وحبيب الله که به خاطر شجاعت ودليري در جبهه هاي جنوب وتن به آب خروشان کارون زدنش به حبيب شطي معروف شده بود عقب ماند.فکر برادر کوچک وعقب ماندن از قافله نور آزارش مي داد.تا اين که 4ماه بعد در جبهه هاي شلمچه در کربلاي 5به برادرش پيوست وبار ديگر خانواده اش را داغ دار کرد.او دليري و دلاوري،شهامت و شجاعت،عشق و ايمان،را براي ما برجاي گذاشت ورفت وچشمه چشمانمان را تا ابد نمناک کرد.او وصيت نامه اي گذاشت که نشان داد همه را به خاطر دارد.از پدر ومادر همسر و فرزند وبرادر وخواهر وهمه جاي وصيت نامه اش مي توان دعا به امام وپيروي از او را ديد وسفارش به حضور در جبهه ها آري او هميشه بين ماست.او هميشه زنده است.ودر خانه او همراه با پدر در مسجد وليعصر(عج)در جلوي نماز گزاران وکنار پيش نماز.او همراه دوستانش در مدرسه وزمين هاي بازي محله او همراه دوستانش در تيم فوتبال حزب الله او همراه دوستانش در بسيج و سپاه او همراه دوستانش در فکه،هويز،شلمچه،هور،او همراه شهداي کربلاست.اميدوارست راهش را پاس نگه داريم.ونامش را زنده .