بسمه تعالي : قسمتي از زندگي نامه شهيد بديع الله غلامي : شهيد بديع الله غلامي در سال 1333 در دهستان دژکرد - روستاي رتيان از توابع شهرستان اقليد - فارس در يک خانواده ديني ومذهبي به دنيا آمد در دامن مادري پاک پرورش يافت پدر شهيد به شغل کشاورزي اشتغال داشت زندگي ساده اي داشتند پدر و مادر ايشان واقعاً افرادي دين دار و پايبند به اسلام بودند و از اين جهت بود که اين فرزند از اوايل کودکي خوب تربيت شد . ولي متأسفانه براثر مشکلات زندگي پدر و مادرش نتوانستند وي را روانه مدرسه نمايند که تحصيل نمايد . هنگامي که به سن بلوغ رسيد . هميشه در کار کشاورزي به پدرش کمک مي کرد و براي تأمين معاش زندگي واقعاً زحمت مي کشيد . از همان اول شروع زندگي فردي با ايمان و با تجربه بود يک لحظه از نماز و روزه اش غافل نمي شد همواره به ياد خدا بود خاطره هايي در مورد عبادت از ايشان به خاطر داريم در فصل تابستان در آن گرماي طاقت فرسا . ايشان در ماه مبارک رمضان روزه مي گرفتند و کار کشاورزي انجام مي دادند وقتي به ايشان مي گفتيم که برايتان مشکل است روزه نگيريد ايشان مي گفتند مگر مي شود که از ياد خدا غافل باشم و دست از دينم بکشم به خاطر کار و تلاش براي زندگي مادي دنيا ماه محرم که فرا مي رسيد ايشان در جلسات عزاداري شرکت مي نمودند علاقه عجيبي به عزاداري براي سالار شهيدان حضرت امام حسين ( ع ) و اصحابش داشتند در زندگي ايشان ممکن نشد که کسي باشد که از دست وي ناراحت باشد بي اندازه به پدر و مادر علاقه داشت و در زندگي ايشان سهيم بود . ايشان از خدمت سربازي معاف شدند و همسر اختيار نمودند و براي خودشان زندگي جداگانه تشکيل دادند ولي ايشان هر چقدر مشکلات زندگي برايشان بيشتر مي شد علاقه و ايمانش به خدا بيشتر مي شد با شروع انقلاب و تظاهرات بر عليه حکومت جبار پهلوي به رهبري پيامبر گونه حضرت امام خميني شور و هيجان ديگري در شهيد غلامي ايجاد شد . در تمام راهپيمايي ها و تظاهرات شرکت مي نمود و سراپا گوش به فرمان امام عزيزش خميني بت شکن بود از وقتي که به فرمان امام خميني در تمام شهرها و روستاها ستاد پايگاه مقاومت تشکيل شد . ايشان فوراً در پايگاه مقاومت المهدي دهستان ثبت نام نمودند و عضو بسيج شدند با شروع جنگ تحميلي عراق بر عليه ايران که امام فرمان جهاد دادند و جوانان دسته دسته به جبهه ها اعزام مي گرديدند گويا ايشان دست و دل را از زندگي شسته وتمام ذهنش به طرف جبهه بود و اين بود که در سال 1364 از طريق پايگاه مقاومت بسيج به جبهه اعزام گرديد و پس از سه 3 ماه فعاليت در جبهه سرانجام در روز 22 بهمن سال در عمليات والفجر 8 ،1364 در جبهه عملياتي فاو به دست مزدوران بعث عراق به درجه رفيع شهادت نائل گرديد . قسمتي از وصيت نامه شهيد بديع اله غلامي با سلام و درود به رهبر کبير انقلاب اسلامي ايران و تمامي شهداي اسلام و ملت شهيد پرور ايران و با سلام به پدر و مادر و برادرانم خانواده خودم و بستگانم . شهادت يعني انتقال يافتن از زندگاني مادي به زندگي معنوي و الهي . شهادت در مکتب اسلام يک مسئله انتخابي است که انسان وارسته با تمام آگاهي آن را انتخاب مي کند . اينک اين جانب براي لبيک به فرمان امام عزيزم با انتخاب آگاهانه راه شهيدان را تا رسيدن به جاده پر رنگ ادامه خواهم داد شهادت حد نهائي تکامل است و خون شهيد به هدر نمي رود . در قسمت ديگري از وصيت نامه اش ضمن سفارش به خانواده گراميش مي فرمايد خانواده گراميم تمنا دارم زينب وار زندگي کنيد و صبر و شکيبايي را پيشه خود سازيد . مبادا چنانچه خدا خواست و شهادت نصيب من گرديد دنبال جنازه ام گريه و زاري کنيد که خداي ناکرده منافقان کور دل خوشحال شوند . از پدر و مادر و برادرانم مي خواهم که دست نوازش بر سر فرزندانم کشيده و آنها را نوازش کنند . ( والسلام ) ياد شهيد گرامي و راهش پر رهرو باد . مورخه 20/4/ 1374 .