شهيد فرامرز كياني در هفتمين روز از هفتمين ماه سال 1313 در خانه‌اي كه پدرومادري همچون خورشيد و ماه زينتش مي‌دادند پا به عرصه وجود نهاد كوچكي او همراه با شيطنت و كنجكاوي بود خيلي باهوش بود هميشه به كمك پدرش نماز مي‌خواند هنوز 6 سال از زندگيش نگذشته بود كه با تمام وجود غم را احساس كرد و پدرش را از دست داد با آنكه در كودكي بجز مادر كسي را نداشت كه او را راهنمايي كند ولي خودش تمام كارها را با رغبت فراوان انجام مي‌داد و بر اثر فقر مدرسه را تا كلاس دوم ابتدايي بيشتر ادامه نداد و به كاركردن مشغول شد و با گذشت زمان وي رشد نمود و در اين ميان مادر بود كه او را راهنمايي مي‌كرد و نقش بسزايي در تربيت فرزند داشت وي پس از مدتي مادر را نيز از دست داد پس از اتمام خدمت سربازي در سال 44 ازدواج كرد و ثمره ازدواجشان 4 فرزند بود وي بسيار خوش برخورد و شوخ‌طبع و مومن و باخدا بود شهيد به سرور شهيدان حسين‌بن‌علي (ع) علاقه‌اي عجيب داشت و در سال 56و57 كه مبارزات مردم عليه رژيم شروع شد و فعاليتهاي او هم شروع شد و هميشه جانب حق را مي‌گرفت تا بالاخره در سال 57 و در روز 22 بهمن ماه با بدني غسل كرده با سيلي از جمعيت بسوي كلانتري و بعد بسوي شهرباني حركت كردند ولي مزدوران سلاحهاي خود را براي تيراندازي آماده كرده بودند مردم را به رگبار بستند و خيلي‌ها زخمي شدند و بعضي نيز شهيد شدند كه فرامرز كياني نيز در اين روز به درجه رفيع شهادت نائل شدند .