پرویز رشیدی ( رشادت در:جنگ تحمیلی اول (دفاع مقدس))
فرزند حسین
تاریخ تولد
1343/12/01
تاریخ شهادت
1364/02/31
محل شهادت
مریوان
محل تولد
فارس - مرودشت - سیوند
وضعیت تأهل
مجرد
مسئولیت
رزمنده
نحوه شهادت
اصابت گلوله
نوع خدمت
ارتش
عضویت
وظیفه
بسم الله الرحمن الرحيم
شهيد پرويز رشيدي در سال 1343 در خانواده اي پاک و متدين و متوسطي به دنيا آمد . او از همان زمان کودکي خيلي آرام و صبور بود و اخلاقي پسنديده داشت همه او را دوست داشتند تا به سن پنج سالگي که رسيد پدرش را از دست داد ، دو خواهر کوچکتر از خودش داشت که سه ساله و هفت ساله بودند . آنها هفت خواهر و برادر قد و نيم قد بودند. مادرش که زني مؤمن و فداکاري بود که کمر همت را بست و به کمک پسر بزرگ خانواده که سن و سالي نداشت که کلاس پنجم را تمام کرده بود و ديگر به مدرسه نرفت . هر روز سرکار مي رفت و مزدش را به مادرش مي داد . مادرش هم با قناعت زندگي مي کرد تا محتاج کسي نشود . خلاصه پرويز هم خيلي زرنگ بود او هم سر کار مي رفت و با کمک مادر و برادر بزرگش آبرومندانه و سربلند خواهران را به موقع به خانه ي بخت مي فرستادند . خواهر سوم را که به خانه ي بخت فرستادند پرويز داوطلبانه به خدمت مقدس سربازي رفت . همه ي افراد خانواده از نبودن پرويز ناراحت بودند ، زيرا او براي مادر و خواهرانش خيلي دلسوز و مهربان بود . نمازش ترک نمي شد . او خيلي با ايمان و يکي از طرفداران محکم ولايت فقيه بود و هميشه به خواهرانش مي گفت : حجاب خود را رعايت کنيد و با آبرو زندگي کنيد که براي من بهترين کار است . من دلم نمي خواهد که کسي پشت سر خانواده ام حرف بزند . او خيلي آبرو خواه بود . بدون او زندگي براي اعضاء خانواده مشکل بود تا اينکه 15 ماه خدمت کرد و در تاريخ 4/3/64 در مريوان کردستان به دست منافقين کوردل به درجه ي رفيع شهادت نائل آمد . روحش شاد و راهش و يادش پر رهرو باد .
خلاصه اى ازوصيت نامه شهيد پرويز رشيدى سرباز اسلام كه درراه پيروزى انقلا ب اسلامى به درجه رفيع شهادت نائل آمده است و درتاريخ 31/2/63 درسنگر در جمع دوستا نش نوشته شده است بسم الله الرحمن الرحيم اى مادر و اى خواهر و اى برادر عزيزم اكنون كه اين وصيت نامه را مى نويسم شب است و كنار دوستان نشسته ام و همه با هم مشغول نوشتن وصيت نامه هستيم شمامرا ببخشيد كه ناراحتتان ميكنم اما اين وظيفه هر مسلمانى است كه چنين عمل كند چون شهادت آرزوى من است و انشا ء الله كه به آرزويم برسم واگر من به شهادت نائل آمده است صبر كنيد و گريه وزارى نكنيد چون مى خواستم دراين راه بروم براى نگه داشتن دين اسلام و رهبر ى حضرت امام خمينى از شما مى خواهم كه مسجد هارا خالى نگذاريد چون رهبر كبير انقلاب فرمودند مسجد سنگر است وسنگر ها را حفظ كنيد و دوم اينكه امام را تنها نگذاريدچون امام زحمتهاى زيادى درراه دين اسلام كشيدند و كشور مارا از فساد و تباهى نجات دادند اما خودم مى دانم كه شما ملت عزيزم مردم كوفه نيستيد كه على را تنها بگذاريد و سوم اينكه از خواهرانم مى خواهم كه زينب وار بعنوان خواهر شهيد كه خداوند اين را نصيب همه كس نمى كند كه حجاب خودرا رعايت كنند وبه ديگران هم بياموزند كه حجاب خودرا رعايت كنند چون خواهران اگر حجاب را رعايت كنند خون جوانان عزيزى راكه درراه اسلام ووطن و ناموس خود ريخته اند پاى مال كرده اند به اميدروزى كه اسلام رابه همه جهانيان بشناسانيم وهمه باهم به پابوس امام حسين (ع) برويم والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته خدايا خدايا تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدا خدا حافظ .
