بسم الله الرحمن الرحيم
وصيت نامه شهيد ببراز فلاحي در تاريخ 1/9/1361 جبهه راه خوش (شرهاني) اول حضور رهبر کبير انقلاب اسلام اميدوارم که خداوند عمر رهبر انقلاب را تا ظهور امام زمان طولاني بفرمايد .بسم رب الشهداء و الصديقين و صالحين ان الله اشتراء من المومنين انفسهم .اموالهم به الجنه و يقاتلون في سبيل اله و يقتلون و يقتلون.خداوند جان و مال اهل بهشت را به بهاء بهشت خريداري کرده است . آنهايي که در راه خدا کار زار مي کنند پس مي کشد و کشته مي شوند .من از تمام خانواده شهدا مي خواهم که برابر شهادت فرزندان خود که تنها آرزوي آنهاست بي تابي نکنند .برادران همگي بدانيد که هيچ کس با اجبار و اختيار در بهشت و جهنم برده نمي شود .بلکه دنيا محل بذر افشاني و هر چه که کاشت همان را بر مي دارد و هر کس به عملش گرفتار است .در يکي از روايات خواتدم که اگر کسي از صراط مستقيم پرتاب شود هفتاد سال در راه است که به وسط جهنم مي رسد .برادر و خواهر نگو که من امت حضرت محمد (ص) هستم نگويد که کي از آن دنيا آمده است قيامت اگر دور آيد آخر مي آيد .حضرت علي وقتي که به نماز مي ايستاد مانند گنجشکي که در زمستان روي آن آب يخ بريزند از خدا مي ترسيد .واقعا شما بفهميد چقدر از خدا دور هستيم و فقط با زبان مي گوييم و با گوش مي شنويم. اگر ما راه به حق محمد و آل محمد معرفتي بود بايد از صبح تا شب مي گريستيم و رنجي که آنها کشيدند و ظلمي که به آن ها شد و مي گريستيم بر عقب ماندگي خود که آنها که هستند و ما کيستيم بايد مثل کودکي که از مادرش عقب مانده گريه کنيم .که آن ها کجا هستند و ما کجايم و قرآن مي فرمايد : ما هر دستوري که داريم به صرف خودتان است يک جا شما کاري مي کنيد براي خدا که صرف خودتان در آن باشد .از مادرم مي خواهم که اگر خداوند تبارک و تعالي اين قطره خون ناقابل من را قبول کرد که آرزوي من است گريه نکنيد و اين منافقان کور دل را خوشحال نکنيد .آرزوي من اين است که روزگار زندگي من در ميدان جنگ به پايان برسد و هم چون شهداء خونين کفن کفن خونين نصيب من گردد . تو منافق: اسلام چه بدي دارد که مي خواهي با آن دست و پنجه نرم کني.که خودت خرد مي شوي و نشانه آن اين است که هر کدام از ما که به شهدات مي رسد خونمان به اندازه حياتمان بيشتر مردم را آگاه مي سازد .من از شما مي خواهم که مرا پيش شهيدت تازه گذشته اميدوار ؟؟؟ به خاک بسپاريد .اي خوشا با فرق خونين در لقاء يار رفتن ، سرجدا پيکر جدا در محفل ديدار رفتن . روزي که تو آمدي ز مادر عريان،جمعي به تو خندان و تو بودي گريان .کاري بکن اي پسر که به وقت رفتن ، جمعي به تو گريان و تو باشي خندان . بار الهي به حق قرآن مجيد هيچ اميدي را مگردان نا اميد .مگر در راه خدا حجله دامادي ماست ، اي خدا مرگ به آئين ده و دامادم کن .والسلام در مورخه 1/9/1361