بسم الله الرحمن الرحيم
در طلوع روز بيستم دي ماه 1358 در خانواده اي متدين و مذهبي در روستاي دشتک از توابع شهرستان مرودشت ديده به جهان گشود . تحصيلات ابتدايي خود را در مدرسه راهنمايي مهدي موعوي (عج) آغاز کرد . پس از پايان مقطع ابتدايي در آموزشگاه شهيد قانعي ادامه تحصيل داد و با موفقيت اين دوره را به اتمام رسانيد . ايشان در تاريخ 18/11/77 به خدمت مقدس سربازي فرا خوانده شد و دوران آموزشي خود را در تيپ 55 هوابرد شيراز پشت سر نهاد . پس در شهرستان اهواز در لشکر 92 رزهي اهواز تيپ 4 گردان 760 که در منطقه عملياتي مستقر بود مشغول به خدمت سربازي شدند . يکي از خاطراتي که مادر شهيد ، از شهيد رضايي دارد اين است که روح الله هميشه به من مي گفت : مادر من مي روم و شهيد مي شوم . شهيد رضايي فردي بسيار دوست داشتني و مهربان و دلسوز بود و پيوسته زندگي با افراد فقير و تهيدست را دوست مي داشت . وي همواره مورد لطف و محبت اقوام خود بود . به نقل از عمومي ايشان : شهيد رضايي يک روز به منزل آن ها ما آمد و در حالي که چند قطعه عکس در دست داشته به عموي خود به شوخي گفته بود : يکي از اين عکس ها را بگير و يادگاري داشته باش چرا که من ديگر برنمي گردم و شهيد مي شوم.از بهترين خصوصيت شهيد رضايي توجه به نماز به موقع و اداي فرايض ديني بود . ايشان فردي بسيار صبور و بردبار بود . به اقوام و فاميل محبت زيادي داشت به خصوص نسبت به افراد مسن و ز کار افتاده که هميشه و در همه حال به آن ها کمک مي کرد . سرانجام وي در تاريخ 17/12/78 در منطقه عملياتي کوشک که محل خدمت ايشان بود مجروح گرديد و در تاريخ 26/12/78 بود به درجه رفيع شهادت نائل گرديد . روحش شاد و يادش گرامي باد .