احمد در سال 1345 در تهران متولد شد و در 7 ماهگي به شيراز آمدند وي فردي بسيار فداكار و مطيع خانواده و مسئوليت‌پذير بود به طوري كه زماني كه متوجه وضع بد مالي خانواده شد درس را رها كرده و به كمك پدر شتافت و چون همدوش پدر كار مي كرد او را به استادي ماهر تبديل كرد نسبت به پدر و مادر و خواهر و برادرش بسيار مهربان بود وي هميشه مي‌گفت كه خوشبخت واقعي آن كسي است كه وظائف الهي را درست انجام دهد بسيار مهربان و خوش‌اخلاق بود و متواضع و فوق‌العاده دوست داشتني در تمام زمينه‌ها با پدر مشورت مي‌كرد و به نظرش احترام مي‌گذاشت نسبت به مادرش بسيار مهربان و فداكار بود شهيد مادر را خيلي دوست داشت وقتي به جبهه رفت خود را در دنيايي ديگر احساس مي‌كرد وي از دوري خانواده ناراحت نبود بلكه در كنار هم‌سنگران خود به جنگ عليه دشمن بعثي بود وي چندين‌بار براي مرخصي به منزل رجوع كرد ولي هر بار براي خانواده دوري از وي سخت‌تر مي‌شد و در دفعه آخر خانواده نگران وي بودند و دست روزگار همين شد كه در عمليات فكه به درجه رفيع شهادت رسيد پس از يك هفته جنازه وي پيدا شد و معلوم شد كه بر اثر گرسنگي و تشنگي احمد شهيد شده است .