زندگی نامه صفدرحیدری
شهید بزرگوار صفدر حیدری در سال 1348 در روستای جویجان جاوید از توابع شهرستان ممستنی در خانواده ای مستضعف ولی متدین چشم به جهان گشود و دوران کودکی را در پناه پدر و مادر در قشلاق های جویجان و ییلاق پازنان گذراند از همان کودکی فردی بود با شخصیت خاص و مهربان و متین ، تواضع و فروتنی و کار و تلاش از وی انسانی بزرگ ساخته بود و پدرش با عرق جبین و کشاورزی و دامداری نان حلالی برای خانواده تهیه می نمود و در کارهای کشاورزی و امور روزمره به خانواده کمک می نمود. تحصیلات ابتدایی را در زادگاه خود سپری نمود او دانش آموزی ساعی و موفق بود برای ادامه تحصیل به هنرستان کشاورزی خانواده را ترک و به شهرستان ممسنی رهسپار شد. در سال دوم متوسطه با آنکه سن و سال و جثه ای کوچک داشت همراه با دوست و رفیق خود شهید گلچین خسروانی پور عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد دوران متوسطه را نیز با موفقیت و نمرات بالا طی نمود. در سال 1367 برای خدمت به نظام مقدس وارد سپاه پاسداران شد با آنکه می توانست در شغل های دیگر مشغول شود ولی عشق و علاقه به نظام مقدس اسلامی باعث شد که به لباس سبز پاسداری را به تن کند او مبارزی نستوه و مجاهدی خستگی ناپذیر بود. مرزهای سراوان ، جاتق ، مهاباد ، جنوب(ابوموسی) و شرق کشور عزیزمان دلاوری های بی نظیر ی از این شهید بزرگوار به یادگار دارد. رضا و محمد هادی یادگاران او را خیلی خوب تربیت نمود با آنکه علاقه ی زیادی به فرزندان و خانواده داشت هرگاه ماموریتی به وی محول میشد با دل و جان قبول می کرد وی دلاور مردی بود که در گمنامی خدمت نمود هیچ شیفته ی قدرت نگیرد و هیچ گاه نمازهایش را فراموش نکرد به واجبات عمل می نمود و از محرمات دوری می جست. علاقه زیادی به ائمه اطهار داشت همیشه لبخندی ملیح به لب داشت او یارویاور درماندگان بود خانه اش محل و مامن در ماندگان و چاره جویان بود و هرکس از وی یاری می خواست رد نمی کرد تا اینکه روح ملکوتی و بلندش که هیچ لحظه آرامی نداشت با آنکه 48 ساعت از ماموریت شمالی اش نگذشته بود هوای دیار بی بی زینب کبری علیه السلام نمود و با عشق و علاقه و روحیه بالا برای دیدار محبوب رهسپار سورمه شد تا با مبارزه با نیروهای داعشی و تکفیری از حرم بی بی زینب کبری علیه السلام دفاع کند در سوریه رشادت های زیادی از خودشان داد ایثار و فداکاریش به قدری بود که به قول هم رزمانش ماموریت های سخت و خطرناک را عاشقانه قبول می کرد در روز 14/11/94 با آنکه رشادت های زیادی از خود نشان داد و تلفات زیادی بر دشمن ذلیل وارد نمود همچون سرورش سالار شهیدان با لبی عطشان بر اثر اصابت موشک در اطراف او روح ملکوتی اش به آسمان اعلا پر کشید و به درجه رفیع شهادت نایل آمد و به جمع دوستان شهیدش و هم کلاسی و همسنگر دیرینه اش شهید گلچین خسروانی پور پر کشید. روحش شاد و یادش گرامی.