بسم الله الرحمن الرحيم
درپاييز سال يک هزار و سيصد و چهل و سه يکي ازبچه هايي را که امام خميني از سال ها پيش مژده ي آمدن آنها را داده بود پا به عرصه ي وجود نهاد. ياراني آسماني بچه هايي از جنس خاک اما همچون شهابي فروزنده و تابناک بچه هايي که با سوختن خود تاريکي هاي را بردند و روشني امروز را براي ما به ارمغان آوردند . بچه هايي که با عشق آمدند و عشقانه رفتند . شهيد مهدي قناعتيان 09/08/ 1343در خانواده اي مذهبي در شهرستان جهرم به دنيا آمده و دوران کودکي خود را در دامن مادري انقلابي و زيرسايه ي پدر مذهبي گذراند. شهيد مهدي قناعتيان در سال 1350تحصيلي خود را در مدرسه ي قائم مقام آغاز کرد شهيد مهدي قناعتيان از همان دوران کودکي شور ونشاطي بي اندازه و انرژي اي تمام نشدني در وجود خود داشت به طوري که علاوه بر تحصيل در مدرسه در رشته هاي ورزشي فوتبال واليبال و...مدرسه حضوري فعال داشت و به گفته دوستانش محصلي نمونه و ورزشکاري بسيار عالي بود. شهيد مهدي قناعتيان هميشه درکارهاي خانواده به پدر ومادر خود کمک مي کرد به طوري که در سال 1354 به همراه پدر خود به کشور قطر مسافرت مي کند تاضمن ادمه ي تحصيلات خود در کشور قطر يار وياوري براي پدر باشد . شهيد مهدي قناعتيان بعد از پايان سال تحصيلي چهارم ابتدايي در کشور قطر در اوايل 1356 به ايران باز مي گردد و به همراه هم کلاسي ها و دوستان خود به ياري امام خميني (ره) مي شتابد تا رژيم را سر نگون کنند شهيد مهدي قناعتيان با شور و شعفي مثال زدني به فعاليت در گروه هاي مختلف مردمي مي پردازد و با سن کم خود تعجب همگان را بر مي انگيزد تا اينکه تلاش هاي شهيد مهدي قناعتيان و ديگر هم رزمانش به ثمر مي نشيند و انقلاب اسلامي ايران در 22 بهمن 1357 به پيروزي مي رسددر اوايل انقلاب اسلامي شهيد مهدي قناعتيان نيز در حال سر و سامان به انقلاب اسلامي مي باشد که صدام جنايتکار در 31/06/1359 به ايران حمله مي کند تا نهال تازه نشانده ي انقلاب را از ريشه بيرون آورد در اين زمان شهيد مهدي قناعتيان با وجود اينکه نوجواني پيش نبود داوطلبانه براي اعزام به جبهه نبرد نام نويسي مي کند و در طول سال تحصيلي در پادگان و مدارس تمام آموزش هاي نظامي را مي بيند و بعد از اتمام سال تحصيلي در 31/03/1360 به جبهه نبرد حق عليه باطل مي شتابد و هنوز 2 هفته از حضورش در جبهه را تجربه نکرده است که با دستي مجروح به شهرستان جهرم باز مي گردد و بعد از مدت کوتاهي استراحت به جبهه باز مي گردد و بعد از يک ماه حضور در جبهه از ناحيه گوش و سر مجروح مي شود و او را به بيمارستان نمازي شيراز انتقال مي دهند و بلافاصله و بعد از کمي مداوا در حالي که آثار دو جراحت گذشته هنوز در بدنش بوده بدون اينکه به ديدار خانواده ي خود بيايد به جبهه جنگ مي رود و در تاريخ 05/07/1360 از ناحيه ي گردن مورد اثابت گلوله قرار مي گيرد و عاشقانه شربت شهادت را مي نوشد و به ديدار محبوب خود حسين (ع)مي شتابد .روحش شاد و يادش گرامي باد