انا لله و انا اليه راجعون. (ما از آن خدا هستيم و بازگشت ما بسوى اوست). ما من قطره احب الى الله عزوجل من قطره دم فى سبيل ا... (هيچ قطره اى در نزد خداوند محبوبتر از قطره خونيكه در راه خدا ريخته مى شود نيست) (امام على (ع)). بارالها تو را شكر و سپاسگزارم كه به من هستى بخشيدى و مرا بسوى خودت هدايت كردى. آرى من وقتى برخودم نگاه مى كنم جز گنه و غفلت از عمر تمام
شده ام چيزى نمى بينم. اى خداى بزرگ چطور من با اين بار سنگين گناه نزد تو بيايم و ترا ملاقات كنم. تو خود مى دانى كه اگر با عدالت با من رفتار كنى در عذابت بايد هلاك شوم. عذابى كه خودم براى خويش آفريدم. بارپروردگارا تو عذاب ندارى تو رحمن و رحيمى و تو بى نيازى، ما نيازمند تو هستيم ولى ما را همين بس كه تو خداى ما هستى عفو در رحمت تو بسيار است و راههاى بسيارى براى توبه بازگذاشتى و توبه كنندگانت را از در رحمتت پذيرفتى. بارپروردگارا، ترا حمد و سپاس مى گويم كه مرا در صف مجاهدانت قرار دادى و مرا غريق رحمتت نمودى، ترا شكر مى گويم كه عمر تمام شده ام را خريدار شدى و اين آرزو و اميد من بود كه جان
بى ارزش خود را فداى در راه دين تو كنم. تا از نافرمانيهاى گذشته ام كه غافل بودم بگذرى و ترا قسم
مى دهم بر پيامبر گراميت حضرت محمد (ص) كه مرا به فضل و عزت تو كه چشم داريم برسانى و همانطور كه مرا از منجلاب دنيا نجات بخشيدى در آخرت هم فريادرس ما باشى و مرا از گناهانم نجات بخشى و از تو
مى خواهم كه اگر مرا در بهشتت شاداب و چه در آتش دوزخت بسوزم زبان لا اله الا الله را از من سلب نكنى. آرى من براى رسيدن به تو و پاك شدن گناهانم آسانترين راه را انتخاب كردم و آن مبارزه با دشمنانت و شهادت در راهت بود زيرا توانايى خدمت ارزنده ترى براى تو نداشتم. وقتى من به شهادت امام حسين (ع) و يارانش در صحراى كربلا با سوز و عطش بسر مى بردند و در راه تو شمشيرمى زدند و دشمن نيز بى رحمانه بر آل پيامبر تاختند و آنها را به شهادت رساندند و در آنجا بود كه پدر نعش فرزند و برادر نعش برادر و خواهر تن بى سر برادر را در آغوش مى گرفتند و باز بقلب دشمن مى زدند و به پيش مى رفتند كجاست اين همه ايثار و از خودگذشتگى، چه قدر بى نهايت خاندان على را آزردند ولى فرزندان امام حسين (ع) تسليم ظلم و جور طاغوت نشدند و راه مبارزه با يزيد را ادامه دادند. پيروزى خون حسين از ادامه دادن راه فرزندانش و خاندانش بود.آيا تو پدر و برادرو خواهر و دوستان اين ايثار را دارى كه گريه ها و اشكها و ماتمها را رها سازيد و براى شكست دشمن راه فرزندانتان را ادامه بدهيد؟ گرچه مى دانم شما خودتان را در راه اسلام فدا كرديد اما اين تنها كافى نيست و به اين اكتفا نكنيد و بدانيد كه دشمن به طفل شيرخواره هم رحم نخواهد كرد. همانطور كه پس از به شهادت رساندن امام حسين (ع) هجوم به خيمه ها آوردند و فرزندان كوچك امام (ع) اذيت و آزار كردند و تا امروز تا آنجايى كه توانسته اند مسلمين را در هركجا يافتند قتل و عام كردند كه شايد چند روزى خود نيز بر كرسى خلافت بنشينند و با پايمال كردن اموال مسلمين عيش و نوش كنند. باهوش باشيد و بدانيد كه در هر كجاى دنيا صداى واقعى اسلام بلند شود درصدد رخنه كردن آن هستند و مى دانيد كه در طول تاريخ با ائمه اطهار سلام ا... عليها و علماى اسلام و مسلمين چه كردند. ولى اينبار تيرشان به سنگ خورد و سيل سيل آنان به دست رزمندگان اسلام به قعر آتش جهنم فرستاده شدند. اين از الطافات خداوندى بود كه ملتى بپا خاستند و رهبرى قاطعى و مدير و مدبر همچون امام امت خمينى بت شكن به ما عنايت فرمود و با راهنماييهاى پيامبرگونه اش ما را هدايت كرد و جرأت داد تا بر عليه كفر جهانى بخصوص صدام جنايت كار مبارزه بى امان كنيم و ديديد كه با يارى خداوند و امدادهاى غيبى چگونه بر دشمن پيروز شديم و آنان را تا آنجا رانديم كه خود و حاميانشان دستهايشان را بالا كردند و براى برگشتن به عمر پوسيده و زندگى ننگين خود چقدر به التماس و تواضع افتادند و دستشان براى صلح تحميلى دراز شده است اما نه، اين را بدانيد كه اگر دشمن نيمه جانى هم براى آنها باقى مانده باشد باز هنوز زهرآلود هستند. اى ملت سلحشور و اى امت قهرمان هم اكنون كه جهان در زير گامهاى استوار و مقاومتان مى لرزد بى امان با خصم درافتيد و كارزار كنيد و ريشه ظلم را بر سر تمامى مسلمين جهان بركنيد كه خدا با شماست. برادران بسيجى سنگر بسيج كه در زير سايه امام زمان (عج) مى باشد ترك نكنيد زيرا هركجا كه پاى بسيجى در آنجا گذارده شود آنجا مقدس است و شما قدم خود را جايى بگذاريد كه بنفع اسلام باشد. گردهمايى شما بسيجيها در هر كجا كه باشد يعنى مبارزه با دشمنان اسلام و حضور شما در كلاسهاى بسيج يعنى آموختن راه امام حسين (ع) است. رو بياوريد به بسيج كه رو مى آوريد به اسلام. رو بياوريد به بسيج كه رو آورده ا يد به امام حسين (ع). در خاتمه براى پدر و برادرو خواهرانم از خداوند بزرگ صبر و استقامت را خواستارم و برادران اين را مى دانم كه ممكن است برايتان اندكى سخت باشد ولى شرط آن است كه ادامه دهنده راه شهدا باشيد. خواهرانم من اين جمله را از حضرت زينب سلام ا... عليها شنيده بودم كه وقتى مى خواست به مدينه برگردد صدا زد اى شهر مدينه ما را قبول نكن زيرا با برادر رفتيم و بى برادر برگشتيم اما همين حضرت زينب بود كه خون برادرش را به ثمر رساند. همه شما را توصيه مى كنم به تقواى الهى و حفظ حجاب اسلامى و پيرو خط امام و ولايت فقيه و رعايت كردن قانون مقدس جمهورى اسلامى. والسلام عليكم و رحمه الله و بركاته. به اميد پيروزى رزمندگان اسلام و طول عمر رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران و زيارت كربلا. انشاءا....