بسم الله الرحمن الرحيم
زندگينامه برادر شهيد محمد جواد نيک فرد : برادر شهيد محمد جواد نيک فرد از نفوس مطمئنه اي بود که در 19 سال زندگي جز با ياد خدا آرام نگرفت تا به ديدار معشوق نائل نيامد از سير الي الله باز نايستاد . اين شهيد عزيز در سال 1345 در خانواده اي مذهبي که ارادتي خاص به روحانيت شيعه داشتند به دنيا آمد . از همان اوايل با بقيه افراد خانواده تفاوت داشت و روح پر فتوحش در اين قالب جسماني نمي گنجيد . در سن 6 سالگي سال 1351 پا به دبستان نهاد . در اين مدت روح بزرگ او در دبستان پرورش يافت . کلاس پنجم به اتمام رسانيده بود که از اين سال فصلي نو در زندگاني وي باز شد ، چرا که اين سال ، سال اوج گيري انقلاب اسلامي ايران بود . محمد جواد همراه با رفقا با شرکت فعالانه در راهپيمائي ها و تظاهرات و بستن خيابان بر روي نظاميان و شعار دادن عليه السلام آن ها هميشه پيشتاز بود . پس از پيروزي انقلاب کم کم وارد فعاليت هاي مذهبي در نهادهاي انقلابي شد . دوره ي راهنمائي را در مدرسه ي شهيد سليمي شروع نمود و سال دوم راهنمائي بود که براي اولين بار در تاريخ 1/7/1360 عازم جبهه ي نور عليه ظلمت شد تا به راه راهيان وارد شد . پس از برگشت از جبهه و با فرمان رهبر بزرگ اين نهضت يعني امام خميني مبني بر تشکيل بسيج و ارتش 20 ميليوني جزء اولين نفراتي بود که به عضويت بسيج درآمد ، روح بزرگ محمد جواد باز نتوانست آرام بگيرد که اسلام بخواهد به دست يزيد و يزيديان دوران پايمال شود و او آرام باشد اين بود که باز عازم ميدان هاي نبرد شد . از زماني که خود را شناخت و به سن تکليف رسيد هميشه به دنبال اين بود که تکليف و وظيفه ي خود را در کجا به نحو احسن مي تواند انجام دهد . در اين عمر پر فروغ و تجلي اين خورشيد منور که تابش درخشان نور او بيش از 19 سال طول نکشيد جمعاً 8 بار يعني 33 ماه به آن وادي نور اعزام شد . از خصوصيات اخلاقي او شرکت مداوم در جماعات داشت بالخصوص ارادتي خاص و عشق عجيبي به نماز جمعه داشت و در مجالس مذهبي شرکت فعال داشت . مقيد به نظم در کارها و پيروي از فرماندهي را سرلوحه ي کار خود قرار داده بود و عشق و علاقه ي زيادي به اهل بيت داشت و زياد قرآن مطالعه مي کرد و آيات معاد را براي خود متذکر مي شد . ذکر آخرت را هميشه در ذهن خود داشت و گذشت ، ايثار ، فداکاري و تقدم جستن در سلام و وقار و سنگيني او بر همه عيان بود . او در طول در سال هاي پس از انقلاب مسئوليت خود را خوب مي شناخت و فهميد که بار عظيمي بر دوش دارد و هميشه از ضد انقلاب و منافقين متنفر بود و سعي بر راهنمائي افراد بي تفاوت جامعه و هدايت آن ها را به راه صحيح داشت . نسبت به حفظ اموال بيت المال سخت دلسوز بود و مي گفت: که مسئوليت ها و کادرهاي اصلي نهادها و ادارات و ... بايد بچه هاي حزب الله بگردانند نه افراد بي تفاوت و احياناً ضد انقلاب. و در اين اواخر زياد ذکر خدا را بر لب داشت و مناجات با خداي خود را دوست مي داشت الا بذکر الله تطمئن القلوب و با لذت و و سرور به ديدار با خداي خويش مي رفت و عبادات خود را بر پا مي داشت . او در مکتب اهل بيت بالخصوص سالار شهيدان امام حسين (ع) پرورش يافت . او با سن کم خود بر پيران عابد پيشي گرفت . تذکر مدام او به دوستان حفظ وحدت و خدمت به اسلام بود ، آري او در نهايت اخلاص با عمل خود نقش يک ناصح مشفق براي دوستان باز مي کرد و شوق همگان به فعاليت براي خدا بود آن راست قامت جاودانه تاريخ سرانجام بوي بهشت را شنيد و امام حسين (ع)را که به پيشوازش آمده بود ديد و براي آخرين بار در تاريخ 18/10/1364 به سوي ميدان نور رفت و بالاخره در تاريخ 6/12/1364 همراه همرزم شهيد لطيفي بر اثر بمباران شيميائي به دست رژيم بعث عراق شقي ترين جنايتکاران تاريخ به شهادت رسيد و با چهره ي نوراني و با روئي گشاده به ديدار معبود خود رفت . روحش شاد و راهش پر رهرو باد . والسلام .