بسم الله الرحمن الرحيم
زندگينامه شهيد ذبيح الله احمدي شولي : در هجدهم شهريور ماه سال 1342 در استان فارس در شهرستان سپيدان کودکي متولد شد که والدينش او را ذبيح الله ناميدند تا بتواند در راه خدا قرباني شود . پدرش فردي فعال و دلال بود و مي توانست با در آمدي که از اين راه کسب مي کند زندگي پرنوسان خويش را بگذراند. شهيد ذبيح الله احمدي که فرزند سوم خانواده بود دو برادر و يک خواهر داشت که آنان را خيلي دوست مي داشت شهيد از همان اوان کودکي مهرش به دل همه روستانشينان نشست و وي چون در دو سالگي پدر خويش را از دست داد به نوبه اي خود را مسئول تأمين امرار و معاش خانواده خويش مي دانست در سن هفت سالگي بنا به ضرورت در تعليم و تحصيل وارد مدرسه شد و موفق به کسب مدرک ابتدايي خويش در روستاي محل زندگي اش شد وي پس از اتمام مقطع ابتدايي خويش به دليل مخارج زندگي و علاقه اش به کار نزد عمويش رفت تا در آنجا مشغول به کار شود و مدتي را نزد عموي خود به کار جوشکاري مشغول شود وقتي شهيد به سن بلوغ رسيد همانند ديگر نوجوانان به نماز و روزه روي آورد و در همان سنين بود که به علت کمبود امکانات و مشقت و سختي در گذران زندگي به همراه خانواده به شيراز مهاجرت کردند و در منطقه اي به نام شاهزاده قاسم سکني گزيدند و هنگام حضور آنان در شيراز وي مشغول به کار در همان محله شد و کار سابق خويش را ادامه داد اما به دليل کمبود درآمد به جنوب سفر کرد و عازم ميناب شد شهيد حدود 2 سال در آنجا مشغول به کار بود و هزينه زندگي شان را به همراه ديگر برادرانش بر دوش گرفته بودند پس از کار کردن در آنجا دوباره عازم شيراز شد و پس از اندک زمان ماندگاري در شيراز و نزد خانواده ، اين بار به يزد عزيمت نمود تا آنجا حرفه خويش را ادامه دهد شهيد در اوج انقلاب به همراه برادارنش در مسجد محل جمع مي شدند تا اينکه با پيروزي انقلاب نتيجه حضور مستمر خويش را در صحنه نبرد با حکومت شاهنشاهي گرفتند با شروع جنگ تحميلي شهيد به کار مشغول بود تا اينکه در سال 1365 براي رفتن به خدمت مقدس سربازي و گذراندن مرحله آموزشي عازم سنندج شد وي که جزء نيروهاي تکاوري ارتش جمهوري اسلامي ايران بود براي استراحت چند روزي را نزد خانواده ماند تا دوباره براي گذراندن ادامه خدمتش به سومار عزيمت کند وي هنگام عزيمت به سومار به خانواده خويش مي گفت که من در پادگان هستم و به ميدان هاي جنگ نمي روم اما ايشان فردي بود که در ميدان نبرد با رشادت هاي خويش سنگرهاي عشق و ايمان را براي همرزمان خويش بنا مي کرد و چهارده ماه از خدمتش گذشته بود که در تاريخ 10/4/1366 به درجه رفيع شهادت نائل شد . مزار اين شهيد گرانقدر در شهر شيراز در قطعه شهداء اين شهر واقع شده است . روحش شاد و يادش گرامي باد .