بسم الله الرّحمن الرّحيم
زندگي نامه برادر شهيد عبدالله جوکار
چترباز هوابرد
من طلبني وجدني و من وجدني عرفني و من عرفني احبني و من احبني عشقني و من عشقتي عشقته و من عشقته قتلته و من قتلته فعلي دينه و من علي دينه فاذا ديته
" حديث قدسي "
آنکس که مرا طلب کند مي يابد ـ آن کس که مرا يافت مي شناسد . آنکس که مرا شناخت دوستم ميدارد و آن کس که دوستم داشت به من عشق مي ورزد. آن کس که به من عشق ورزيد من نيز به او عشق مي ورزم ـ آن کس که به او عشق ورزيدم ميکشم او را و آن کس را که من بکشم خون بهايش بر من واجب است و آن کس که خونبهايش بر من واجب است پس من خودم خون بهايش هستم.
ما از خدا هستيم ، ما هر چه داريم از اوست ، از خود هيچ نداريم و آنچه که هديه مي کنيم به اسلام هديه ايست که از خداي تبارک و تعالي به ما مرحمت شده است و ما امانتها را به او برميگردانيم . و اين امانتها با پاکي و سرافرازي به سوي خدا تبارک و تعالي شتافتند و موجب سرافرازي ملت و مظلومين جهان واقع شدند. " امام خميني "
اسلام به اين شهيدان و شهيد پروران افتخار مي کند.
آري عزيزان، اين ايثارگرانه حق تعالي پيرو و مطيع اوامر الهي اند اينان ميدانند که چه راهي را انتخاب نمايند تا به فيض ربوبيت برسند و همراه با سوختن خود و رسيدن به لقاءالله شمعي شوند که روشني بخش رهروان گردند.
برادر شهيد عبدالله جوکار به سال 1342 بدنيا آمد و در خانواده متدين و متعهدي بزرگ ميشد.
عبدالله : 5 برادر و 2 خواهر دارد و کوچکترين فرزند خانواده بشمارميرفت عبدالله در سن يکسالگي مادر خود را از دست داد و هفت سال بعد نيز از نعمت داشتن پدر محروم گرديد و در کنار برادرانش بسرپرستي برادر بزرگش زندگي را ادامه داد و برادرش علاوه بر تأمين خرج زندگي آنها را به مدرسه ميفرستاد .
به راستي همه شهيدان اين انقلاب از قشر مستضعف اين جامعه هستند و اين قشر هستند که دلسوز اين انقلابند.
عبدالله تحصيلاتش در دبستان مولوي و در دبستان شعله و دوره راهنمائي را نيز در مدرسه ابوذر فيروزي بپايان رسانيد و نيز مدتي را در دانشسراي مقدماتي مشغول بتحصيل بود. عبدالله مدتي را بعنوان ذخيره سپاه و نيز عضو مبارزات با منکرات بخدمات داوطلبانه مشغول بود تا اينکه در 15 فروردين 1360 وارد هوابرد گرديد. وي هميشه در خيابانهاي شهر با منافقين در جنگ بود و گاهي نيز او را اين از خدا بيخبران کتک مي زدند اما اين مسئله هرگز او را سست نمي کرد و حتي آنرا با خانواده در ميان نمي گذاشت .
عبدالله دوران بسيار سخت چتربازي را مدت چندماه طي نمود. دريکي از آخرين پوشهايش بر فراز زرقان بر اثر نامساعد بودن هوا از مسير خارج و در حوالي تخت جمشيد برروي درخت بزرگي فرود آمد که با تلاش زياد بندهاي چتر را پاره نمود و خود را به پايين پرت کرد اما نوک زهر دار سر نيزه اش در زير گلوي او فرو رفت و نيز فرکانس بيسيم نيز بهم خورد . پس از چند ساعت که فرکانس بيسيم را پيدا کرد و به فرماندهي اطلاع داد در اثر خونريزي بيهوش گرديد و مدتي در بيمارستان بستري گرديد. خلاصه بعد از مدتي خوب شد و جهت طي کردن دوره توپخانه به اصفهان رفت و پس از دوماه دوره توپخانه صحرائي را با معدل بالاي 74/15 به پايان رسانيد و به شيراز بازگشت و چند روز بعد در حاليکه هنوز دانش آموز بود داوطلبانه به جبهه دهلاويه رفت وي کلاً هشت ماه در جبهه هاي دهلاويه و رقابيه و تنگ چزابه و خونين ستيز بجنگ دليرانه مشغول بود و حدوداً بيش از صد نفر از بعثيهاي مزدور را کشته و عده زيادي را اسير کرده بود در حمله هاي بيت المقدس و طريق القدس و فتح المبين شکرت و بخاطر رشادت و شجاعت حسين وارش شش ماه زودتر از موعد مقرر بدرجه گروهبان دومي ترفيع يافت و در حمله فتح المبين نيز باز بر اثر شجاعت بيحدش بدرجه گروهبان يکمي دست يافت . او بشوخي به دوستان مي گفت: که اگر جنگ همين طور ادامه پيدا کند پس از مدتي ستوانيار خواهم شد.
در حمله فتح المبين بعلت انفجار گلوله توپ در بيمارستان بستري گرديد و در حمله بيت المقدس نيز بر اثر موج انفجار و اصابت ترکش خمپاره دو روز در بيمارستان اهواز بستري بود. پس از دو روز از بيمارستان مرخص و به او پانزده روز مرخصي استعلاجي دادند ولي نپذيرفت و باز راهي خرمشهر شد تا اينکه در ساعت 9 شب هفتم خرداد ماه بر اثر ترکش خمپاره 120 که مستقيماً بدون سنگر آنها فرود آمده بود بهمراهي دو نفر از دوستانش بشهادت رسيد و روح مبارکش به لقاءالله پيوست.
بدن عبدالله کاملاً متلاشي گرديده بود و فقط کمي از صورتش جهت شناسائي باقي مانده بود.
عبدالله بسيار سخاوتمند بود بطوريکه هميشه مقداري از حقوق خود را پس انداز و بقيه را به مستضعفين مي پرداخت چنان به مال دنيايي اهميت بود که حتي وصيت نامه مالي براي بعد از خود نگذاشت و فقط يک وصيت نامه از او باقي است که در آن مکرراً نوشته که امام را ياري کنيد و اصلاً براي من گريه نکنيد.
خداوند عبدالله هاي ايران را هرچه بيشتر بگرداند.
روحش با سرور شهيدان و شهداء کربلا و کربلاي ايران محشور باد و راهش پررهرو .
والسّلام عليکم و رحمه الله و برکاته