بسم الله الرحمن الرحيم
زندگينامه شهيد احمد آريا : شهيد آريا در سال 1330 در خانواده اي مذهبي و متعهد در شهرستان فسا بدنيا‌ آمد با مشقت فراوان به درس و تحصيل علم پرداخت و در كنارش با تلاش پيگير در ايام تعطيلات كار مي كرد پس از پايان دوره متوسطه و انجام خدمت سربازي شغل آموزگاري را انتخاب و عقيه داشت كه اين حرفه از شغلهاي انبياست و در همين راستا ابتدا بعنوان آموزگار پيماني در بخش زاهدان فسا براي مدت زمان يكسال به تدريس مشغول بوده و ضمناً در كنارش به مطالعه مي پرداخت كه بالاخره به دانشسراي راهنمايي راه يافت و پس از طي دو سال تحصيل در رشته علوم تجربي با قبول مسئوليت دبيري به تدريس مشغول شد آن شهيد شوق وافري در جهت فراگيري موضوعات مذهبي و فلسفه و عرفاني داشت و مطالعه پيرامون آيات و احاديث قرآن و اسلام را با علاقه و عشق بخصوصي دنبال مي كرد در برخورد با دانش آموزان سعي در ايجاد رابطه معنوي و انتقال مفاهيم والاي اسلامي را داشت و پيوسته بر ضرورت تزكيه قبل از تعليم تاكيد داشت سعي خود را بر آن قرار داده بود كه دانش آموزان تعهدات مكتبي را بشناسد و با معنويت الهي رشد نمايند در تمام فعاليتها و اعمال خود از هرگونه تظاهر و ريا دوري مي كرد و بر اين اعتقاد بود كه اينگونه كارها سبب محو پاداش الهي خواهد شد در طول مدت زماني كه در سنگر تعليم و تربيت انجام وظيفه مي نمود بسيار دقيق و فعال بود .خاطراتي كه از آن بزرگوار در دوران حيات وي بر جاي مانده حاكي از حسن اجراي كار در برابر مسئوليت گزافي بود كه آن شهيد در انجامش كوچكترين وقفه اي را براي خود جايز نمي دانست شهيد آريا سالهاي اول ورود به آموزش و پرورش را پس از پايان دوره فوق ديپلم در شهرستانهاي جهرم ،استهبان ،كوار ،شيراز گذراند و پس از چند سال به عنوان مامور به فسا آمد و مسئوليت هنرستان را به عهده گرفت و در اين مسير تعهد به كار و عشق به دانش آموزان و هنرجويان و پيشرفت آنها را با هم آميخته بود مدتي كه مسئوليت هنرستان را به عهده داشت بيشتر ساعات روز را در آنجا سپري مي كرد و در برابر خانواده اش چون پدري مهربان و معلمي شايسته و وفادار بود ثمره زندگي شهيد سه فرزند به نامهاي ليلا ،نجمه ، هاجر مي باشد كه وي را در راه تربيت آنها از هيچ قدمي دريغ نورزيد و يكي از عادات هميشگي او شركت دادن آنها در كليه مراسم مذهبي و اجتماعي بود و در جهت عمل به تمامي دستورات ديني و پيمودن راه تكامل انساني از هيچ اقدامي غفلت نمي كرد اقامه نماز ها و شب زنده داريها و روزه هاي مستمر با وجود ناراحتي هاي بدني فراواني كه داشت و اداي خمس و عمل امر به معروف و نهي از منكر و غيره گواه اين ادعا مي باشد علاقه شديدي به انقلاب و جبهه و جنگ تحميلي داشت ولي آنهمه مسئوليت و خدمت كه در پشت جبهه انجام مي داد و خود اينها را بهانه مي دانست چند بار عازم جبهه هاي نبرد حق عليه باطل گرديد اول بار همراه با برادر شهيدش حميد نويدي به جبهه رفت و در عمليات طريق القدس كه منجر به آزادي بستان گرديد شركت داشت و پس از آن مجدداً به سنگر تعليم و تعلم بازگشت و پس از مدتي نه چندان زياد برادرش در عمليات رمضان در روز 18 تيرماه سال 1361 در جبهه شلمچه به درجه رفيع شهادت نائل گرديد ايشان غبطه مي خورد كه چرا شهادت نصيبش نگرديده و هرگاه به گلزار شهدا مي رفت از برادرش مي خواست كه او را شفاعت كند كه آنهم به خيل شهدا بپيوندد كه نهايتاً با سپاهيان حضرت محمد صل الله و عليه و آله وسلم راهي جبهه هاي نبرد گرديد و با جهاد خويش آخرين قدمهاي تكامل الهي خويش را پيمود و به مراتبي والاتر از ايمان نائل گشت و در 18 بهمن ماه سال 1365 در عمليات پيروزمند كربلاي پنج در جبهه شلمچه در همان روز و همان محل كه برادرش به شهادت رسيده بود روحش را در نبرد شجاعانه بسوي معبود پر گشود تا شهادتش استوانه اي براي استحكام و تداوم انقلاب اسلامي و مشت محكمي بر دهان ياوه گويان و ابر قدرتهاي شرق و غرب باشد و سرمشقي مناسب براي ما .انشالله والسلام .