بسم الله الرحمن الرحيم
زندگينامه ي برادر شهيد علي حسين فراري . 18 سال پيش در ميان کوههاي بزرگ و سر به فلک کشيده محل سکونت قبيله اي طاغوت گزيده و مظلوم اما مسلمان و متحد در يک چادر عشايري کودکي ديده به جهان گشود . کودکي که بعهدها تجارت روزگار و زندگي و برخوردها تنگاتنگ با ناملايمات طبيعت و مشکلات زندگي او را به رزمنده اي چالاک و شيري ژيان و خصم افکني بي باک تبديل کرد . مادر مسلمان و معتقد به باورهاي صادقانه عشايري به علي حسين موسومش نمود.اين سرباز کوچک اسلام و اين تبلور استقامت کوه نشيني هاي ساده و بي آلايش و اين بنده قانع و گمنام پروردگار مقتدر و بزرگ با ارتزاق از نعمت هاي حلال و زلال و روزي پاک که خدا به خانواه اش داده بود در اندک زماني تنومند و قوي شده و به سرعت رشد نمود . سلامتي محض ؟؟؟ خاص کوه پيمايان دائمي مي باشد و در وجود مبارک اين بچه حزب الله به وضوح هويدا بود . علي رغم مشکلات عديده اي که شکوفائي استعداد خارق العاده نوجوانان عشاير را همواره تهديد مي نمايد و جلو استخراج ذخائر عظيم استعدادها و ذوق ها را مي گيرد نتوانست شهيد بزرگوار ما را از پاي درآورده او را بي تفاوت ساخته و فردي ؟؟؟ نمايد . مثل همه انسان هائي که همواره گرفتار خور و خوابند و بعضاً شصت الي هفتاد سال اعمال مکرر و مشابهي را تکرار مي کنند و چيزي جز خسران دنيا و آخرت نصيبشان نمي شود . برادر علي حسين فراري کمر دردها و آلام مختلف را با پتک ايثار شکست ، اضطرابات و تخيلات واهي را با رشادت پاسدار گونه خود شجاعانه به دور ريخت با مرگ که تجلي آن ترکش هاي خمپاره ها ، گازهاي سمي ، راکت هاي روسي و آمريکائي مي باشد با مهارت خاصي کشتي گرفت و به آن شيوه که مرام پاسداران است با تردستي خاصي او را شکست داد . شهيد ما تحصيلات عالي نداشت سني از او نگذشته بود دانشگاه ، نرفته بود اطلاعات زيادي از معادلات به ظاهر عمل ولي در باطن ظالمانه نداشت اما تربيت اسلامي جو انقلاب مجالست با حزب الله ، غرش هاي توپ دعاهاي کميل ، عبادت هاي صادقانه هزاران عوامل انسان ساز ديگر او را به عالم هدف داري و بدل کرده بود که خوب مي فهميد و راه حق را خوب شناسائي مي کرد و به وراثت زمين براي ما الحان اعتقاد داشت و عاشق شهادت بود طوري که در يکي از نامه ها ي خود خطاب به يکي از دوستان مي نويسد از خدا مي خواهم مرگم را شهادت قرار دهد و شهادتم را خالصانه براي اسلام و دور از غرور و هواي نفس قرار دهد. شهيد مظلوم ما در قبيله خود زير دست معلمي مسلمان و معتقد به باورهاي اسلامي تحصيلات ابتدائي خود را گذراند و علي رغم تبليغات ضد اسلامي طاغوت و بعضاً اقدامات فرهگي خان ها و خان زاده هاي بي تربيت روحيه وي براساس تفکر شيعه استخوان بندي شد و او با هم کلاسي هايش نوکران اهل بيت عصمت و طهارت گشتند . همزمان با پيروزي ، انقلاب اسلامي در جمع جوانان حزب الله عشاير وارد شد بر عليه ضد انقلاب فعاليت کرد . از دنيا و ماديات و زندگي شخصي چشم پوشيد . سلاح برنده در دست گرفت و پس از همکاري مستمر با بسيج به عضويت سپاه پاسداران انقلاب اسلامي شيراز درآمد . شهادت شهيد فرج الله نريماني که يکي از دوستان صميمي وي و از پاسداران بيت حضرت امام مدظله بود خصومت وي را بر عليه دشمنان اسلام دو چندان کرد . علاقه وي به برخوردهاي شديد قهرآميز به ضد انقلاب وي را تحريص نمود که به جمع يگان زرهي سپاه پاسداران درآيد و در جمع دلير مردان پادگان حمزه سيدالشهداء به پاسداري بي مهابا از دستاوردهاي انقلاب بپردازد . يکي از دوستانش که چند ماه قبل از شهادتش وي را در شيراز ملاقات نموده اظهار مي دارد که شوق به شهادت از صورتش مي باريد اظهار مي نمود که در شرايط جنگي پشت جبهه ماندن ما مصلحت نيست. وي در سال 62 به عنوان توپ چي سلاح 106 عازم جبهه نور عليه ظلمت گرديد . مدت ها با دشمنان خدا پيکار نمود در حدود يک ماه قبل از شهادت خود براي اولين بار به کليه بستگان و منتسبين خود نامه نوشت و در اين نامه ها که ظاهراً 40 الي 50 نامه مي باشد از يکايک خويشاوندان حلال بودي طلبيده است ولي در عمليات خيبر دليرانه شرکت جست . پاتک هاي دشمن را با گلوله هاي مرگ آفرين توپ جواب داد . پس از دهها روز جنگي سخت بر اثر اصابت گلوله لعنتي خمپاره دشمن شربت گواراي شهادت را در تاريخ 22/12/62 سر کشيد و به لقاءلله شتافت . خون او و شهيداني چون کسري فرازي ، باعث تثبت جزيزه مجنون گشت . روحش شاد و راهش پر رهرو باد . والسلام .