کنگره ملی شهدای استان فارس

جمعه 10 بهمن 1404
10:24
محمدحسن ندافیان

محمدحسن ندافیان

فرزند ابراهیم

تاریخ تولد
1339/05/29
تاریخ شهادت
1360/06/24
محل شهادت
سوسنگرد
محل تولد
فارس - آباده - آباده
وضعیت تأهل
مجرد
مسئولیت
رزمنده
نحوه شهادت
تیر
نوع خدمت
ژاندارمری
عضویت
وظیفه
بسم الله الرحمن الرحيم
سيري کوتاه بر زندگي يک شهيد
شهيد محمد حسن ندافيان در سال 1339 در خانواده اي که عشق به اسلام و تشيع راستين علوي سر لوحه زندگي اش بود چشم به جهان گشود . پدرش ابراهيم ندافيان همانگونه که خودش در دامن اسلام تربيت شده بود، وجود اين فرزند را آميخته با عشق به خاندان رسالت ساخت و راهش را به او شناسانيد .اين جوان پاک از سن کودکي و از دوران تحصيلات ابتدائي سراپا شور و ايمان بود و در مسجد ولي عصر (عج) آباده و کانون ارشاد اين مسجد که جايگاهي براي نشر حقايق و واقعيتهاي اسلامي بود، به عنوان عضوي بسيار فعال و پر تلاش شرکت داشت ، بخصوص از جواناني بود که فرياد گران آغاز انقلاب بودند و از زمان اوج گيري انقلاب همه چيز را حتي تحصيل را فراموش کرد و روز و شبش در خدمت به اسلام و انقلاب مي گذراند. يک بار در زمان تظاهرات ضد رژيم خونخوار پهلوي توسط مامورين پليس که او را شناخته بودند با تعدادي ديگر از همراهانش دستگير شد و 48 ساعت در بازداشتگاه شهرباني شکنجه شد اما چون خط خودش را انتخاب کرده بود . در جواب همه سئوالاتي که از او مي شد ، فقط يک کلمه پاسخ داده بود .(مرگ بر جباران ، درود بر خميني).
شهيد ندافيان همچنان در دريائي پر خروش امت اسلام مي جوشيد و مي خروشيد تا اينکه به خدمت مقدس سربازي رفت پس از چند ماه خدمت با شروع جنگ تحميلي صدام کافر داوطلبانه عازم جبهه شده بود و از سوي تيپ هوا برد شيراز عازم جبهه هاي نبرد شده او هرگاه به مرخصي مي آمد براي بازگشتن به جبهه سر از پا نمي شناخت و آرزو داشت که پس از پايان سربازي بعنوان يک پاسدار در سپاه پاسداران خدمت نمايد. او داراي بينشي دقيق بود و چهره منافقانه عوامل و مهره هاي دشمنان اسلام و انقلاب و سر سپردگان امپرياليسم را خوب شناخته بود و توانست چهره منافقانه بني صدر را تشخيص دهد و ديگران را از اين موضوع با اطلاع کند.
مدت 14 ماه خدمت نمود که 10 ماه آن را در جبهه هاي دزفول - اهواز- سوسنگرد در مقابل صداميان کافر همچون کوهي استوار مي جنگيد و در چندين حمله و عمليات نظامي موثر شرکت کرده و آخرين بار که به مرخصي آمد خودش به اکثر دوستان و خويشان گفته بود که من اين بار مي روم و شهيد مي گردم . اين سرباز دلير و فداکار سپاه اسلام در حمله اي که به مناسبت اولين روز هفته جنگ به سوي صداميان بعثي نموده بود با رشادتي بي نظير پس از يک پيشروي در تاريخ 24/6/1360به دست مزدوران کافر به شهادت رسيد و به کاروان شهيدان راه خدا پيوست .
يادش گرامي.