بسمه تعالي
زندگي نامه شهيد حسين خوشبخت ؛ ايشان در 10/9/1342 در حاجي آباد ديده به جهان گشود در دوران تحصيلش با مشکلات زيادي روبروي بود اما در حين تحصيل کار مي کرد تا بتواند گوشه اي از خرج تحصيلش را مهيا کند و در تحصيلاتش جدي بماند . پس اين طور بود که بنايي را فرا گرفت .اهل خانه را به تذهيب نفس و توجه به خداي يگانه دعوت مي کرد مردم را هميشه از غيبت کردن بر حذر مي داشت .رفتار حسنه اش مورد تحسين همگان قرار گرفته بود پاي بند به مسائل مذهبي و انقلابي بود با رضايت کامل اهل خانه پا به عرصه جهاد گذاشت بيشتر از هفت بار به آن ديار سفر کرد .سفري که بزرگي را به طفلان هديه مي داد و استقامت را در قامت افراد مي پرواند دوبار در اثر اصابت ترکش مجروح گرديد اما اراده اش دشمن را خسته مي کرد ولي او خستگي را هم به خاک مي کشيد و دست از مبارزه بر نمي داشت مي گفت اين فدائيان خلق و دشمنان بعثي را در جبهه هاي مختلف ديده اما شما نديده ايد آنهايي که دم از صلح مي زدند يا مسلمان نيستند و يا اعمال آمريکا و صهيونيست اند که من آنها را مسلمان نمي دانم گروهکها را مسلمان نيستند و يا اعمال آمريکا و صهيونيست اند که من آنها را مسلمان نمي دانم گروهکها را مسلمان نمي دانم بلکه ايراني هم نمي دانم آنها مانند خوارج نهروانند بعد از انبياء و اولياء و معصومين سلام الله عليها نتها منجي بشريت از کفر و الحاد ، ولايت فقيه است امام نيز مانند پيامبر مردم را به اسلام فرا مي خواند . پس صداي حسين زمانش را شنيد و به آن لبيک گفت .اسفند سال 1364 بود و اروندکنار دوباره در درون سرماي هواي از زير مي جوشيد همگي عمليات والفجر هشت را با التهابي خاص مي ديدند و او نيز با لبخندهاي ملائک خدا را ستايش مي کرد و سينه در برابر دنياي کفر سپر مي کرد.تک تيرانداز بود و با خمپاره ها دوستي خوبي داشت نامش فقط حسين نبود بلکه همه ي وجودش تشنه روي حسين عليه السلام بود .او نيز مثل ديگر همرزمانش شعر آزادگي را سرود و به شهادت رسيد و مثل لاله هاي سرخ مين را با خون پيکرش نقاشي کرد تا براي ابد يادگاري جاويد بر آن بماند .والسلام