لا تقولو لمن يقتل فى سبيل الله امواتا بل احياء ولكن لا تشعرون خداوندا ازتو مى خواهم كه توفيق شهادت را نصيبم كنى . خدايا اينكه به يادتو به جبهه مى روم نه براى اسم بلكه به منظور پايدارى دينم تو مرا يارى كن بسم رب الشهدا ء اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريك له واشهد ان محمد عبده ورسول شكر خداى را كه توفيق يافتم درراه مبارزه حق عليه با طل شركت كنم وآن‌چه را كه دارم‌درطبق اخلاص نهاده ايم وتقديم ايزدمنان كنم وآنچه حسين ويارانش وتمام رزمندگان صدراسلام پروانه واردور آن مى گشتند من هم آن را بازيابم ، يعنى «شهادت » آيا كسى به خود اجازه مى دهد كه با چشم خود ببيند كه جنايتكاران و متجاوزان دست به سوى اسلامش ،شرف وكشورش دراز كرده وقصه نابودى آنرا داشته باشد سكوت اختيار كند من اكنون‌مى روم كه باخدايم ملاقات كنم ميروم تا آتشى كه دردرونم مشتعل شده خاموش كنم و هم اكنون سنگر خالى همرزمم را پركنم وبه سوى لانه باصفاى جبهه پرواز كنم تادنيا بداند هيچ سنگرخالى نمى ماند اما بايد ازرهبرم امام حجت عصرم خمينى بت شكن قدردانى كنم وصيت مى كنم كه همواره طالب حق باشيد وحق را بگوييد با يتيمان دلسوز ومهربان باشيد ودراجراى دستورات الهى استوارباشيدوهرگز به حرف ملامتگران ترتيب اثر ندهيدوبعداز مرگ برايم گريه نكنيد به همه دوستان بگوييد جان اوهديه اى براى امام امت خمينى بت شكن ودرراه خداست وبراى همين بودكه به جهاد رفت وشربت شهادت نوشيد .بدانيد كه اين پيام يك شهيداست كه جهاددوچيزرا دربرداردخون كه شهيدمى دهد ديگر پيام شهيد كه بايد به همه نقص شود واما پدرومادر
نمى‌دانم چگونه از شما تشكر كنم اى مادر نكند درمرگم بيتابى كنى وجامه بدرى وتا آخر عمر خود را درآتش ناراحتى بسوزانى چونكه مورد طعن دشمن قرار خواهى گرفت نمى خواهم شما را درگريستن سرشكسته ببينم چون كه پسرت را هى را رفته كه حسين ويارانش . پدرجان وصيتم به شما اين است كه راه مرا ادامه دهيد وبرادران وصيتم به شما اين‌است كه بعداز مرگ من ادامه دهنده راه من باشيد و مادرجان اميدوارم كه شيرت را حلالم كنى ومراببخشى مادرجان بعدازشنيدن خبرمرگ من اشك نريز وبه خواهرانم هم بگو درسوگ من اشك نريزند زيرا امام بزرگوارمان‌د رسوگ فرزندش اشك نريخت چون مى دانست كه رضاى خدادراين امر مى باشد ومادرجان مرگ من درراه اسلام قران بود وجوششى درجوانان بوجود آورد البته نه تنها مرگ من بلكه مرگ تمامى شهيدانى كه درراه انقلاب اسلامى كشته شده اند تو نيز خوشحال باش كه فرزندت رادرراه اسلام ازدست ميدهى درجهان آخرت وصدراسلام فاطمه زهرا ازتو گله ندارد ووصيتم به دانش آموزان عزيزوگرامى وهمسنگرانم درمدرسه اين است كه سنگرمدرسه را محكم نگهداريد وهم اكنون كه اين وصيت را مى نويسم صداى گلوله ها وتوپها ى لشكر كفرهمه فضا را پركرده وبرادرانم را مى بينم كه تكبيرگويان درانفجار توپها شهيد مى شوند وبرادران اگرما شهيدشديم وصيتم به شما اين است كه مارا از جلو بسيج مستضعفان تاامام زاده تشيع كنيد ونمازما را بخوانيد وآنجا ما رابه روستاى جمالبيگ ببريد خداوند تورا به يگانگى ات شهادت درراه اسلام را نصيب من وگناهانم راببخش ودرجهت خود قدرتى به من عنايت كن تا بفرمانت درآخرين لحظات عمل كنم 23/9/62