شهر قهرمان پرور شیراز در یکی از روزهای سال 1332 شاهد تولّد کودکی از سلالة سرخ شقایق بود . خانوادة مذهبی و متدّین خادم الحسینی از همان ابتدا آغوش پرمهر خودرا بر این غریبة کوچک گشود و او را به تبّرک نام نورانی حضرت رسول اکرم (ص)، احمد نامید . احمد روزهای کودکی را تحت توجهات پدر و مادری رنج دیده ودردآشنا سپری نمود ودر آستانةششمین بهار زندگی با شور و حالی وصف ناپذیرقدم در راه کسب علم و دانش گذاشت . تحصیلات وی طی سالیان مختلف در شیراز ادامه یافت وهر چند شهر به علّت کمک به هزینة خانواده و مشغله های روزمره از ادامة تحصیل در مدارس روزانه باز ماند ، امّا او که دلی جویای معرفت داشت ،دبیرستانهای شبانه را جهت تحصیل برگزید وپس از چندین سال تلاش مستمر در نهایت با اخذ مدرک دیپلم نتیجة زحمات چید و چند سالة خودرا دریافت داشت.
سردار شهید احمد خادم الحسینی همزمان با حرکت توفندة امت اسلامی در سال 1357عاشقانه به امواج خروشان قیام پیوست وبا مشتهای گره کرده وفریادهای آتشین ، انزجار خودرا از رژیم پلید ستم شاهی اعلام داشت . وی در جریان فعالیتهای سیاسی و مذهبی ،بارها مورد تعقیب و بازداشت نیروهای خود فروختة ساواک قرار گرفت بااین همه دست از تلاش و مبارزه برنداشت وتا لحظة پیروزی به فعالیتهای پیگیر خودادامه داد .
شهید خادم الحسینی به شوق دفاع از آرمانهای انقلاب،با عضویت در بسیج ،پایگاههای مقاومت مساجد را جهت همکاری با این نهاد خود جوش مردمی برگزید ودر گشتهای شبانه به مبارزات حق طلبانة خود علیه منافقین و دشمنان همیشة انقلاب ادامه داد . وی از بدو تشکیل سپاه رسماً به عضویت این نیروی مردمی در آمد و اندکی بعد همزمان با آتش افروزیهای ضد انقلاب در غرب کشور ،راهی کردستان گردیده و در شهر پاوه مبارزاتی خستگی ناپذیر را با عوامل دمکرات و ضد انقلاب آغاز کرد. آن عزیزکه یکی دوسال قبل از جنگ دوره های مختلف آموزش نظامی و چتربازی را با موفقیت پشت سر گذاشته بود ،با شروع جنگ ودر هیأت گروههای اعزامی ،راهی خوزستان گردید وبا عنوان مسؤول محور در عملیات پیروزمند فتح المبین شرکت کرد . عملیات بیت المقدس نیز نام او را به عنوان فرماندة گردان در ردیف سرداران نام آور هشت سال دفاع مقدس به ثبت رساند.
سردار شهید احمد خادم الحسینی عطش عاشورائی خودرادر بیستم اردیبهشت ماه 1361 با نوشیدن جرعه ای از جام خونرنگ شهادت فرو نشاند وبا زخم های عمیقی که ترکش گلولة تانک دشمن بر پیکر مطهر و نازنین او وارد ساخت ،چونان سروی استوار بر شقایق زار " کوشک " فروافتاد و به افتخار شهادت نایل آمد.
پیکر مطهر اوهفت روز بعد ،بردستهای قدرشناس امت شهید پرور شیراز تشییع ودر گلستان دارالرحمة این شهر ودرجوار همرزمان به خون خفته اش به خاک سپرده شد