درسال ۱۳۴۰ درشهرستان شیراز و در خانوادهای متدین ومذهبی كودكی پا به عرصه وجود گذاشت كه او را محمدهادی نامیدند. وی دوران كودكی را در این شهر و در جوار بارگاه ملكوتی شاه چراغ (ع) گذراند . او دوره ابتدائی و راهنمایی تحصیل را با موفقیت پشت سرگذاشت و مقطع دبیرستان را نیز تا سال سوم ادامه داد. وی درتظاهرات و راهپیماییهای دوران انقلاب حضوری فعال داشت . فعالیتهای او در۲۲ بهمن ۵۷ را بسیاری ازیاران انقلاب هنوز به خاطر دارند .
شور و اشتیاق محمدهادی به مبارزه با استکبار جهانی بار دیگر او را به عرصههای عشق و شور کشاند و در عملیاتهای مختلفی چون ثامن الائمه و فتح المبین به عنوان معاون گردان شرکت نمود.
شهید آسمانی بعد از پیروزی انقلاب به خیل سبزپوشان سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی پیوست و پس از گذراندن دوران آموزش مقدماتی در تهران ، گامهای استوار خود را برخاك گرم آبادن قهرمان نهاد تا درجبههای دیگربه مبارزه با استكبار جهانی ادامه دهد . پس از چهار ماه مبارزه بیامان به علت جراحت شدید پا به شیراز انتقال یافت وپس از بهبودی ، در زندان عادل آباد شیراز مشغول به خدمت گردید.
شور و اشتیاق و التهاب درونی شهید بار دیگر اورا به عرصههای عشق و شور كشاند و سخت كوش و مبارز درعملیاتهای مختلفی از جمله حصر آبادان و فتح المبین به عنوان معاون گردان شركت كرد . سرزمینهای آتش خیز آبادان، بستان ، سوسنگرد ، شوش و اهواز هرگز حماسهها و رشادتهای این سرباز جان بركف اسلام را از یاد نخواهند برد.
فرازهايي از وصيتنامه شهيد را تقديم مي داريم :
« اي كسانيكه به اين انقلاب مؤمنيد مبادا خداي ناكرده ، شهادت جواناني كه د رراه خدا به شرف شهادت مي رسند ، شما را ناراحت كند و حرفي بزنيد كه مورد پسند و رضاي خدا و رسول و ائمه طاهرين (عليهم السلام ) نباشدو بدانيد تا اين خونها نباشد درخت پيروزمند اسلام به ثمر نخواهد نشست
