بسم الله الرحمن الرحيم . بسمه الرب الشهداء و الصديقين .
زندگي نامه شهيد عبدالکريم احمدي . بنام الله ياري دهنده مظلومان و در هم کوبنده ظالمان . درود خدا به رهبر کبيرمان انقلابمان امام امت خميني بت شکن اين مرد تاريخ پير جماران حسين زمان زنده کننده اسلام قلب . شهيدکه يار امام ر ورهروش بود شهيدي که نه فقط يک خانواده بلکه شايد قسمتي از يک اجتماع مي توانيست نباشد . شهيدي شاهد از تبار شهدا ولي به قول شهيد و به قول خود شهيدان هرکس خدا را طلب کند او را درمي يابد و هرکس او را دريافت او را مي شناسد و هرکس او را شناخت عاشقش مي شود و هر کس که عاشق خدا شود خدا عاشق او مي شود و هر کس را که خدا عاشقش شود او را مي کشد و هر کس را که خدا کشت خونبهايش با خود خداست . و هرکس خونبهايش با خدا باشد خود خدا خونبهايش مي شود . آيه قرآن . لازم ديدم قبل از زندگي نامه خود شهيد وقايحي تلخ و حقيقت را از زندگي سراسر پررنج پدر محروم و مظلوم اين شهيد بنويسم پدر شهيد عبدالکريم احمدي که سابقه مبارزاتي بسيار روشن با خوانين و از خدا بي خبران دارد از همان حين جواني با خوانين مخالف بود و از آنها نفرت داشت و از کارهاي آنها انتقاد مي کرد . چند بار توسط خوانين به او سفارش داده شد که اگر با ما مخالفت کني زندگي را برايت سياه خواهيم کرد ولي او زير بار اين حرفها نرفت . ضمناً يک بار توسط توطئه خوانين و با کمک يکي از سروان هاي رژيم طاغوت به نام دهتاب به 1000 ضربه چوب محکوم شد و حتي او را در ميز خواباندند و شکنجه ادند . در صحبتهايم خدا را در نظر مي گيريم که راست بگويم و مي توانيد از هزاران شاهد عيني سئوال کنيد . بارها توسط خوانين از محلي به محلي رفت . هميشه به او ظلم مي شد ولي او هيچوقت زير بار زور و ظلم نرفت . شهيد عبدالکريم احمدي از همان سنين جواني آثار جوانمردي و تقوي در چهره اش پيدا بود . از همان سنين و از موقعي که خود را شناخت خدا را شناخت و تابع دستورات خدا بود . دوران ابتدائي را در ده کوره اي بنام اردشيري از توابع فارس دشمن زياري گذراند و شبها با چراغ نفتي درس مي خواند . قيافه اش سياه سوخته و از سوز سرما کز شده بود . از همان سنين مزه رنج و ظلم را کشيد ولي هيچوقت زير بار ظلم نرفت و هيچوقت به هيچکس ظلم نکرد هميشه و در هر کاري بر هواي نفسش پيروز بود و خدا را درنظر مي گرفت در درس خواندن کوشا و هميشه ربته اول را دارا بود شهيد بعد از دوران ابتدائي چون در آن منطقه دبيرستان و مدرسه راهنمايي نبود از علاقه زيادي که به درس خواندن مطالعه داشت به شيراز آمد و پدرش با آنکه داراي 14 سرعائله بود و خرج شيراز برايش خيلي گران تمام مي شدو ولي مايل بود پسرش درس بخواند تا فردا بتواند باري از دوش اجتماع بردارد ، نه سربار شود . شهيد دوران سه ساله راهنمايي را در مدرسه اقليدس واقع در محوطه شاهچراغ گذراند . مسجد شهدا مسجد؟؟؟ سابق محل درس خواندن شهيد بود . شهيد علاقه زيادي به مطاله داشت به طوريکه تا بعد از دوران دبيرستان بيش از هزارهاکتاب مطالعه نموده که همه آنها در منزل اين شهيد هم اکنون نيز به چشم مي خورد . استعداد فارغ العاده اي داشت هميشه و حتي قبل از انقلاب انقلابي بود و هميشه اوقت فراغت را در تفکر بسر مي برد حالت عجيبي داشت از نظر بعضي ها ساده و دور از اجتماع و غير اجتماعي به نظر مي آمد . هيچوقت در مجالس جشن و مجالس فساد شرکت نکرد به ورزش علاقه شديدي داشت . با آنکه در آن زمان مملکت ما غرق فساد بود ولي شهيد فاسد نشد شهيد راهش را شناخته بود . چيز ديگر مي خواست . شهيد يک جامعه و يک حکومتي غير از حکومت آن زمان مي خواست و انگيزه اي در قطرات و ذاتش بود . دوران سه ساله راهنمايي را با موفقيت به پايان رسانيد . و وارد دبيرستان ابوذر شاهپور سابق شد در همين زمان بود که بقول خود شهيد يکباره زندگي برايش مفهوم ديگري پيدا کرد و بقول خود شهيد ؟؟؟ براي اولين بار در زندگي مردي يافت که رفتار و کردارش بر ضمير نظرش مي نشست و به گوش جانش آشنا بود يکي امام خواب خوش قابل زمان را بهم زد . عبدالکريم به محض شناخت امام و مطالعه به پيامهايش علاقه شديدي به امام پيدا کرد . هميشه در نمازهايش امام را دعا مي کرد . هميشه مردم را به راه امام تشويق مي کرد . پيامهاي امام را مخفيانه پخش مي کرد . چند بار تحت تعقيب ساواک و افراد ضد انقلاب قرارگرفته بود . از بين افراد ده مخالفان زيادي پيدا کرده بود . شهيد امام را شناخته بود در راهپيماييها و تظاهرات هميشه شرکت مي کرد و بحث ها و مجالس بحث هميشه در برابر کفار و منافقين پيروز بود هيچوقت از کسي نخواست کورکورانه اطاعت کند و هيچوقت به زور چيزي را تحميل نمي کرد . در بحث ها مسلح به الله اکبر بود با منطق اسلامي صحبت مي کرد و براي اثبات گفته هايش آيات قرآن را قرائت و ترجمه مي کرد . خيلي مکتبي و پاک بود . خيلي بربخورد و زحمت کش خيلي به خانواده علاقه داشت و خانواده نيز علاقه را بسيار شديد به او پيدا کرده بودند بطوري که از نظر بعضي ها اگر مادرش مي شنيد که خار در پاي پسرش فرو رفته مي مرد ولي بيائيد و ببينيد چه صبر و طاقتي خداوند به ين قادر ذليل و رنجور داده که مي گويد من افتخار مي کنم که پسرم در راه حسين شهيد شده بيائيد اي از خدا بيخبران درس عبرت بگيريد . از بحث خارج نشويم شهيد در وقايع مسجد شهدا توسط پليس کتککاري مي شد البته کتککاري نيز کرد و در فتح شهرباني نقشي بسيار خوب ايفاء مي کرد . هميشه امام رادر خواب مي ديد و به شهيد محراب آيت اله دستغيب علاقه شديدي داشت .حتي او در زمان ورود شهيد دستغيب به شيراز براي ملاقات وي سر از پا نمي شناخت . کتابهاي استاد مطهري و شهيد دستغيب را کلاً مطالعه کرده بود خلاصه کريم گلي بود غير از ما که ما قابل نگهداري او را نداشتيم . بعد از پيروزي انقلاب اسلامي هميشه پياهاي امام را گوش مي کرد و در ده مردم را برعليه خوانين برانگيخت . اعلاميه هاي امام را پخش مي نمود و خيلي فعاليت داشت تا اينکه در سال 59 ديپلم را با مهدي نزديک به 18 درمدرسه ابوذر گرفت و چون علاقه شديدي به ارگانهاي دولتي خصوصاً سپاه داشت خود نيز اين شغل مقدس را برگزيد و در سپاه پاسداران سپيدان نام نويسي کرد و دروه آموزش را در پادگان شهيد مسگر شيراز ديد و دوره 17 اولين دوره اي بوده اند از سپاه که آموزش تانک و نفربر ديدند سه ماه و نيم در اين پادگان آموزش ديد و به فرماندهي تانک برگزيده شد و با همرزمش سياوش امامي دوره آموزش را تمام و يکبار نيز به جنگ برعليه خوانين مزدور در فيروزآباد رفتند و سالم برگشته . سپس با همرزمانش به جبهه حق عليه باطل رفت . تا از دين اسلام حمايت و دين به خود را نسبت به دينش ادا کند و به کفار و بعثيون بفهماند که اسلام در گروه و فرد خلاصه نمي شود و سازش پذير نيست . شهيد در عمليات فتح خونين شهر بسيار شجاعانه جنگيد و فاتح و خوشحال بود . چند تن از رفقايش در آن حمله به فيض شهادت نائل گرديدند و به ديار خدا رفند و کريم و سياوش براي چند روزي مرخصي به ده آمدند و براي مردم از قدرت غيبي و روحيه عجيب رزمندگان تعريف مي کردند . پس ز چند روز دوباره به اهواز رفتند و روانه جبهه شدند پس از مدتي نامه اي از شهيد مبني بر سلامتي اش به دستمان رسيد و از مطالب آن نامه فهميديم که کريم بزودي روحش پرواز خواهد کرد و بزودي اين دنياي مادي و خاکي را ترک خواهد کرد . و شهيد و همرزمش بعد از مدتي در عمليات رمضان شرکت کردند و در اين حمله بود که هر دو در روز 23/5/ 1361 در جبهه شلمچه به لقاءالله پيوستند . و با اين دنياي مادي وداع کردند و چنان جسورانه حماسه آفريدندو حماسه آفريد که انگشت حيرت بهدهان دشمنان رفت و چنان که رفقايش مي گويند از اول حمله تا زمان شهادت چنان مردانه جنگيد و چنان حماسه آفريد که باعث تقويت روحيه براي رفقا و همرزمانش شد و چنان که مي گويند احمدي و امامي از گروه اولين افرادي بودند که تانک و توپ و هواپيماهاي عراقي را به گلوله هاي تانک و نفربرشان دود کرده و به هوا مي فرستادند . چنان رزميدند که روي امام و ا سلام سفيد شد و براي همه ثابت شد که امام تا ياري مانند عبدالکريم دارد از هيچکس و هيچ مقامي ترسي ندارند و تا عبدالکريم ها رهبري همچون امام را دارند هيمنطور حماسه مي آفرينند و هميشه در هر حال پيروزند درست است که غم عبدالکريم پشت ما را شکست و ما را در ماتم برد و مادرش را عزادار ساخت ولي خشم و انتقام گرفتن از اين فاميل و اين خانواده را کفار و منافقين بيشتر کرده و شايد 100 ها نفر از دوستان و آشنايانش به جبهه ها شتافتند و نگذاشتند که سنگرش خالي بماند و ما تا رهبري همچون امام داريم از هيچ قدرتي ترسي نداريم زيرا تا وقتي امام را داريم اسلام را داريم و خود اسلام و قرآن و امام به ما وعده پيروزي داده اند و اسلام و امام و قرآن وعده دروغ نخواهند داد و اين جنگ آزموني از طرف خدا است تا ما را بيازمايد . پس پيش به سوي جبهه و پيش به سوي راه احمدي شهيد مظلوم دانشمند و مفسر قرآن . به اميد سلامتي امام و به اميد اينکه رهرو امامي ها و احمدي ها باشيم و امام مان را تنها نگذاريم . همينجا زندگينامه اين شهيد والامقام را خاتمه مي دهم . خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگه دار . برادر شهيد .
روحش شاد و راهش مستدام بود .