بسم الله الرحمن الرحيم
زندگي نامه شهيد علي اکبر آدوسي
شهيد علي اکبر آدوسي در سال 1343 در روستاي کفدهک ديده به جهان گشود هنوز چند صباحي از عمر پربارش نگذشته بود که دردي جان گاه به سراغش آمد و شهيد را از مادر يتيم نمود،داغ يتيمي مادر از يک سو فقر وبدبختي زا سوي ديگر شهيد بزرگوار را رنجيده خاطر مي نمود اين دوران ادامه داشت تا ايشان به سن شش سالگي رسيد وي را در مدرسه ابتدايي کندهک که امروزه به نام دبستان شهيد شرفي خوانده مي شود ثبت نام نمودند ومدت پنج سال در اين مدرسه از محضر معلمان روستا که همگي بومي بودند کسب فيض نمود يادم مي آيد هروقت مادري دست فرزندش را مي گرفت وبه مدرسه مي آورد اين شهيد عزيز بسيار افسرده وناراحت مي شد.من نمي دانم چه احساسي به او دست مي داد اما بنده که در آن موقع يکي از معلمين مدرسه بودم وبا وي قرابت خانوادگي داشتم به طرف او مي رفتم وبا دادن هديه اي هرچند به صورت يک آب نبات وگفتن جمله اي خنه آور سعي مي کردم اين غم و درد را از وجود وي دور سازم بعد از گرفتن مدرک ابتدايي راهي دوران راهنمايي شد وپس از طي يکي دوسال از ادامه تحصيل دست کشيد وعازم شهرستان فسا گرديد.دست تقدير او را با دختري از روستاي دهدسته شهرستان فسا آشنا نمود که ثمره ازدواج آنان يک دختر است که در حال حاضر دانشجوي رشته حسابداري دانشگاه آزاد فسا مي باشد سرانجام اين شهيد عزيز به عنوان پاسدار وظيفه در اوايل سال 1366 راهي جبهه هاي نبرد حق عليه باطل گرديد ودر اسفند ماه همان سال در حالي که به شدت مجروح وشيميايي شده بود بر اثر اصابت ترکش خمپاره به ديار معبود شتافت ودر کنار ديگر همرزمانش آرام گرفت.او و ديگر شهيدان با شهادتشان زيستن را پيام آور بودند وآن گونه در بستر معشوق آرميدند که مي زستند چرا که هرکس آن گونه مي ميرد که مي زيسته است.شهادت او وهمرزمانش پيام آور اين فريادها بود که هرچه مي خواهي باش وهرکجا که مي خواهي باش اگر در صحنه حق زمانت نبودي حق نيستي وتوجيه گردام ابليسي ومن عاجز از اداي دين وتعهداتشان جزآن که پيام راهشان را هرچند اسارت مفاهيم فرياد کنم.