بسم الله الرحمن الرحيم
زندگينامه شهيد علي حيدري : در يکي از روزهاي بهاري سال 1348 در روستاي سيف آباد از توابع شهرستان سروستان در خانواده اي روستايي و مذهبي پسر بچه اي به دنيا آمد که نام او را علي ناميدند ، علي که آمدنش نيکو بود و رفتنش نيکوتر . او پسري فعال و بسيار مهربان بود و با همه به مهرباني و خوبي رفتار مي کرد هيچ گاه کسي را از خودش ناراحت نکرد دوران ابتدائي را با موفقيت پشت سر گذاشت و به علت نبودن مدرسه مجبور شد براي ادامه تحصيل به کوهنجان برود ولي به علت مشکلات نتوانست تحصيلات خود را کامل کند . تصميم گرفت در کارها به پدر کمک کند و کمک خرج خانواده شود در رستوراني مشغول کار شد و در کارهاي کشاورزي هم به پدرش کمک مي کرد . خلاصه نوجواني فعال و کوشا بود تا اينکه پا به سن شانزده سالگي گذاشت و احساس کرد بزرگ شده و بايد براي دفاع از کشورش اقدام کند پاي برنامه هاي تلويزيوني مي نشست و برنامه هاي جنگي را تماشا مي کرد و مي گفت من هم دوست دارم مثل اين رزمنده ها به جبهه بروم . عموي او يک رزمنده بود هرگاه براي ديدن خانواده اش از جبهه بر مي گشت اولين کسي که به ديدنش مي رفت علي بود به عمويش مي گفت من راهم با خودت ببر هر چه به او مي گفتند تو هنوز بچه اي ، به حرف کسي گوش نمي داد و مي گفت من بزرگ شده ام مي خواهم وظيفه ام را ادا کنم تا اينکه .... در روز 28 صفر 1365 هنگامي که خانواده او در منزل عمويش دعوت بودند همراه چند نفر از دوستانش به دفتر بسيج کوهنجان رفته و از آنجا به شيراز فرستاده شده بودند . پدر و مادرش وقتي موضوع را فهميدند به دنبالش رفتند مقابل حرم مطهر شاهچراغ ايشان را ديدن کرده بودند ولي او برنگشت و گفته بود پدر و مادر عزيزم من تصميم خود را گرفته ام از من راضي باشيد و بگذاريد بروم . حدود 48 روز در سرزمين مبارک شلمچه بود تا اينکه در کربلاي 4 با دوستانش که از کوهنجان و سروستان بودند به مقام والاي شهادت رسيد و مفقودالاثر شد و بعد از 9 سال جسد گلگون کفنش را آوردند . او جواني دانا و آگاه بود و در سن هفده سالگي به آرزوي بزرگ خود يعني شهادت رسيد . روحش شاد و يادش گرامي باد .